Зон ёри дили навозам , шукрӣаст бо шикоят

زان یارِ دل‌نوازم، شُکری است با شکایت

Гар нуктаи дони ишқӣ , бишинав ту ин ҳикоят

گر نکته‌دانِ عشقی، بشنو تو این حکایت

Бемузд буду миннат , ҳар хидматӣ ки кардам

بی‌مزد بود و مِنَّت، هر خدمتی که کردم

ё раб мабод касро , махдум бе аноят

یا رب مباد کس را، مخدومِ بی‌عنایت

Риндони ташнаи лабро , обӣ намедиҳад кас

رندانِ تشنه‌لب را، آبی نمی‌دهد کس

Гӯйӣ вале шиносон , рафтанд аз ин вилоят

گویی ولی‌شناسان، رفتند از این ولایت

Дар зулф чун камандаш , эй дил мапӣч конҷо

در زلفِ چون کمندش، ای دل مپیچ کآن جا

Сарҳо бурӣдаи бинӣ , беҷурм ва бе ҷиноят

سرها بریده بینی، بی‌جرم و بی‌جنایت

Чашмат ба ғамзаи моро , хӯн хӯрд ва май писандӣ

چشمت به غمزه ما را، خون خورد و می‌پسندی

Ҷоно раво набошад , хӯни резро ҳимоят

جانا روا نباشد، خون‌ریز را حمایت

Дар ин шаби сиёҳам , гуми гашти роҳи мақсӯд

در این شبِ سیاهم، گم گشت راهِ مقصود

Аз гӯшае буруни ой , эй кавкаби ҳидоят

از گوشه‌ای برون آی، ای کوکبِ هدایت

Аз ҳар тараф ки рафтам , ҷузи ваҳшатами ниФзўд

از هر طرف که رفتم، جز وحشتم نَیَفزود

Зинҳор аз ин биёбон , венаи роҳ бе ниҳоят

زِنهار از این بیابان، وین راهِ بی‌نهایت

эй офтоби хубон , меҷӯшад андарунам

ای آفتابِ خوبان، می‌جوشد اندرونم

Як соъатам бигунҷон , дар сояи аноят

یک ساعتم بِگُنجان، در سایهٔ عنایت

Ин роҳро ниҳоят , сӯрати куҷои тавон баст ?

این راه را نهایت، صورت کجا توان بست؟

Каши сад ҳазор манзил , бешаст дар бдоит

کِش صد هزار منزل، بیش است در بِدایت

Ҳар чанд барадии обам , рӯй аз дарат нтобам

هر چند بردی آبم روی از درت نتابم

Ҷавр аз ҳабиби хуштар , каз муддаии риоят

جور از حبیب خوش‌تر، کز مُدَّعی رعایت

Ишқат расад ба фарёд , ар худ ба сони ҳофиз

عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ

Қуръони з бар бихонӣ , дар чордаҳи ривоят

قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت