Муждае дил ки масеҳо нафасӣ ме ояд

مژده ای دل که مسیحا نفسی می‌آید

Ки зи анфоси хушаши буи касе ме ояд

که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید

Аз ғам ҳиҷр макун нолау фарёд ки дӯш

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش

Задаам фолӣ ва фарёдрасӣ ме ояд

زده‌ام فالی و فریادرسی می‌آید

Зотши водии эмин на манам хурраму бас

زآتش وادی ایمن نه منم خُرّم و بس

Мӯсои онҷо ба умед қбсӣ ме ояд

موسی آنجا به امید قبسی می‌آید

Ҳеҷ кас нест ки дар кӯии тўош корӣ нест

هیچ کس نیست که در کوی تواش کاری نیست

Ҳаркаси онҷо ба тариқ ҳавасӣ ме ояд

هرکس آنجا به طریق هوسی می‌آید

Кас надонист ки манзилгаҳ маъшӯқ куҷост

کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست

Ин қадар ҳаст ки бонг ҷарасӣ ме ояд

این قدر هست که بانگ جرسی می‌آید

Ҷуръае даҳ ки ба майхонаи арбоби карам

جرعه‌ای دِه که به میخانهٔ ارباب کرم

Ҳар ҳарифии зи пай мултамисӣ ме ояд

هر حریفی ز پی ملتمسی می‌آید

Дӯстрогар сар пурсидани бемор ғам аст

دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است

Гӯ барон хуш ки ҳанузаш нафасӣ ме ояд

گو بران خوش که هنوزش نفسی می‌آید

Хабари булбули ин боғ бипурсед ки ман

خبر بلبل این باغ بپرسید که من

Нолае май шинавам каз қафасӣ ме ояд

ناله‌ای می‌شنوم کز قفسی می‌آید

Ёр дорад сари сайди дили ҳофизи ёрон

یار دارد سر صید دل حافظ یاران

Шоҳбозӣ ба шикор магасӣ ме ояд

شاهبازی به شکار مگسی می‌آید