Сабо ба мақдами гули роҳ рӯҳ бахшад боз

صبا به مقدم گل راح روح بخشد باز

Куҷост булбули хўшгўӣ ? гӯ барор овоз !

کجاست بلبل خوشگوی؟ گو برآر آواز!

Чаҳ ҳалқаҳо ки задам бар дар дил аз сари сӯз

چه حلقه‌ها که زدم بر در دل از سر سوز

Ба буии рӯзи висоли ту дар шубони дароз

به بوی روز وصال تو در شبان دراز

Дило ! з ҳиҷр макун нола , зон ки дар олам

دلا! ز هجر مکن ناله، زان که در عالم

Ғамасту шодӣу хору гулу нишебу фароз

غم است و شادی و خار و گل و نشیب و فراز

Шабии висоли саҳаргаҳи зи бахт хоста ам

شبی وصال سحرگه ز بخت خواسته‌ام

Ки бо ту шарҳи саранҷом худ кунам оғоз

که با تو شرح سرانجام خود کنم آغاز

Ба ҳеҷ дар нарӯм баъд аз ин зи ҳазрати дӯст

به هیچ در نروم بعد از این ز حضرت دوست

Чу каъба ёфтам оем зи бути парастии боз

چو کعبه یافتم آیم ز بت‌پرستی باز

зи турраи ту парешоне дилам шуд фош

ز طرهٔ تو پریشانی دلم شد فاش

з машк нест ғариби оре ар буд ғаммоз

ز مشک نیست غریب آری ار بود غماز

Ҳазор дида ба рӯй ту нозиранд ва ту худ

هزار دیده به روی تو ناظرند و تو خود

Назар ба рӯй касе бар намекунӣ аз ноз

نظر به روی کسی بر نمی‌کنی از ناز

Умеди қади ту май доштами зи бахти баланд

امید قد تو می‌داشتم ز بخت بلند

Насими зулфи ту май хостами зи умри дароз

نسیم زلف تو می‌خواستم ز عمر دراز

Ғубори хотири мо чашми хасм кӯр кунад

غبار خاطر ما چشم خصم کور کند

Ту рух ба хок нае ҳофиз ва бар ори намоз

تو رخ به خاک نه ای حافظ و بر آر نماز