Рӯз идаст ва ман имрӯз дар он тадбирам

روز عید است و من امروز در آن تدبیرم

Ки даҳуми ҳосили сӣ рӯзау соғари гирам

که دهم حاصل سی‌روزه و ساغر گیرم

Чанд рӯзӣаст ки даврами зи рухи соқӣу ҷом

چند روزیست که دورم ز رخ ساقی و جام

Баси хиҷолат ки ба рӯй омад азин тақсирам

بس خجالت که به روی آمد ازین تقصیرم

Ман ба хилват нанишинам пас аз ин , вар ба мисл

من به خلوت ننشینم پس از این، ور به مثل

Зоҳиди савмиъа бар пой наад занҷирам

زاهد صومعه بر پای نهد زنجیرم

Панд перона диҳад воъизи шаҳрами лекин

پند پیرانه دهد واعظ شهرم لیکن

Ман на онам ки дигар панд касе бипазирам

من نه آنم که دگر پند کسی بپذیرم

Он ки бар хок дар майкада ҷон дод куҷост

آن که بر خاک در میکده جان داد کجاست

То нуҳум дар қадам ӯ сар ва пешаш меРом

تا نهم در قدم او سر و پیشش میرم

Май ба зери кашу саҷҷодаи тақво бар дӯш

می به زیر کش و سجادهٔ تقوی بر دوش

Оҳ агар халқ шаванд огаҳ аз ин тазвирам

آه اگر خلق شوند آگه از این تزویرم

Халқ гӯйанд ки ҳофизи сухани пери нюаш

خلق گویند که حافظ سخن پیر نیوش

Солхурда меӣ имрӯз ба аз сад перам

سالخورده میی امروز به از صد پیرم