эй дар чамани хӯбии рӯят чу гули худру

ای در چمن خوبی رویت چو گل خودرو

Чини шикани зулфат чун нофаи чини хуши бӯ

چین شکن زلفت چون نافهٔ چین خوش بو

Моҳаст рахт ё рӯз ? машкаст хатат ё шаб ?

ماه است رخت یا روز؟ مشک است خطت یا شب؟

Симаст ?бирт ё оҷ ? сангаст дилат ё рӯ ?

سیم است برت یا عاج؟ سنگ است دلت یا رو؟

Лаълат ба дар дандон бишикаст лаби писта

لعلت به در دندان بشکست لب پسته

Зулфат ба хами чавгони брбўди дилам чун гӯ

زلفت به خم چوگان بربود دلم چون گو

Он роиҳа зулфаст ё лхлхаҳи анбар ?

آن رایحهٔ زلف است یا لخلخهٔ عنبر؟

ё ғолия месояд дар боғчаи ҳасан ӯ ?

یا غالیه می‌ساید در باغچه حسن او؟

Гуфтӣ сухани худро бо ёр бибояд гуфт

گفتی سخن خود را با یار بباید گفت

эй кош тавонистӣ гуфтани суханӣ бо ӯ

ای کاش توانستی گفتن سخنی با او

Бдгўии ту он бошад каз ёр кунад манъат

بدگوی تو آن باشد کز یار کند منعت

Гар ёр накӯ бошад машну сухани бдгў

گر یار نکو باشد مشنو سخن بدگو

Бо мо ба аз ин мебош то роз нагардад фош

با ما به از این می‌باش تا راز نگردد فاش

Набӯд бад агар бошӣ бо длшдгони некӯ

نبود بد اگر باشی با دلشدگان نیکو

Устод сухан саъдӣаст пеши ҳамаи кас аммо

استاد سخن سعدیست پیش همه کس اما

Дорад сухани ҳофизи тарзи сухани хоҷу

دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو