Ман ар зон ки гирдам ба мастии ҳалок
من ار زآن که گردم به مستی هلاک
Ба ойин мисатон буридам ба хок
به آیین مستان بریدم به خاک
Ба тобутӣ аз чӯб токам кунед
به تابوتی از چوب تاکم کنید
Ба роҳи харобот хокам кунед
به راه خرابات خاکم کنید
Ба оби харобот ғуслам диҳед
به آب خرابات غسلم دهید
Пас онгоҳ бар дӯш мастам наед
پس آنگاه بر دوش مستم نهید
Марезед бар гӯри ман ҷузи шароб
مریزید بر گور من جز شراب
Мёрид дар мотамами ҷузи рубоб
میارید در ماتمم جز رباب
Валикин ба шартӣ ки дар марги ман
ولیکن به شرطی که در مرگ من
Нанолад ба ҷузи мутрибу чанги зан
ننالد به جز مطرب و چنگ زن
Ту худ ҳоФзои сари зи мастии мтоб
تو خود حافظا سر ز مستی متاب
Ки султон нахоҳад хароҷ аз хароб
که سلطان نخواهد خراج از خراب
Ин шеър дар китоби сафинаи ҳофиз ба саъйу иҳтимоми сартипи масъӯди ҷаннатии атое дар зумраи соқии номаҳои мунтасаб ба ҳофиз омадааст . Ҳар чанд лаҳну забони шеър нишон медиҳад ки ин шеър ба эҳтимоли боло аз ҳофиз нест .
این شعر در کتاب سفینهٔ حافظ به سعی و اهتمام سرتیپ مسعود جنتی عطایی در زمرهٔ ساقینامههای منتسب به حافظ آمده است. هر چند لحن و زبان شعر نشان میدهد که این شعر به احتمال بالا از حافظ نیست.