эй зи шарми оризат гул карда хуй

ای ز شرم عارضت گل کرده خوی

Бар арақи пеши ақиқати ҷом май

بر عرق پیش عقیقت جام می

Жола бар лолааст ё бар гули гулоб

ژاله بر لاله است یا بر گل گلاب

ё бар оташи об ё бар рӯати хуй

یا بر آتش آب یا بر روت خوی

Мешуд аз чашми он камони абрӯу дил

میشد از چشم آن کمان ابرو و دل

Аз пай аш мерафт ва гум мекард пай

از پی اش می رفت و گم می کرد پی

Имшаб аз зулфат нахоҳам дошт даст

امشب از زلفت نخواهم داشت دست

Рӯи муаззини бонг май зани гӯ ки ҳӣ

رو موذن بانگ می زن گو که حی

Чун банӣ омири басӣ маҷнӯн шаванд

چون بنی عامر بسی مجنون شوند

Гар бурун ояд шабии Лайлии зҳӣ

گر برون آید شبی لیلی زحی

Неи дамии лаб бар лаби мутриби ниҳод

نی دمی لب بر لب مطرب نهاد

Чангро дар зер нохун кард пай

چنگ را در زیر ناخن کرد پی

Чангро бар дасти мутриб на дамӣ

چنگ را بر دست مطرب نه دمی

Гӯ рагаш бихарошу бхрўшши зи пай

گو رگش بخراش و بخروشش ز پی

Авд бар оташ на ва минқал бисӯз

عود بر آتش نه و منقل بسوز

Ғами мадор аз шиддати сармои дай

غم مدار از شدت سرمای دی

Онкии баҳри ҷуръае ҷон ме диҳад

آنکه بهر جرعه ای جان می دهد

Ҷома зу бустону ҷомии даҳ ба вай

جامه زو بستان و جامی ده به وی

Бо ту зини пасгар фалак хорӣ кунад

با تو زین پس گر فلک خواری کند

Бози гӯ дар ҳазрати дорои рай

باز گو در حضرت دارای ری

Хусрави офоқи бахши он каз сахоаш

خسرو آفاق بخش آن کز سخاش

Номаи ҳотами зи номаши гашти тай

نامه حاتم ز نامش گشت طی

Ҷом май пеши орў чун ҳофиз махӯр

جام می پیش آرو چون حافظ مخور

Ғам ки ҷам кӣ буд ё Ковӯс кӣ

غم که جم کی بود یا کاووس کی