Агар ба лутф бихонӣ мазид алтоф аст

اگر به لطف بخوانی مَزید الطاف است

Вагар ба қаҳр бароне даруни мо соф аст

وگر به قهر برانی درون ما صاف است

Баёни васфи ту гуфтан на ҳад имкон аст

بیان وصف تو گفتن نه حد امکان است

Чаро ки васфи ту беруни зи ҳад авсоф аст

چرا که وصف تو بیرون ز حد اوصاف است

зи чашми ишқ тавон дид рӯй шоҳиди ғайб

ز چشم عشق توان دید روی شاهد غیب

Ки нури дидаи ошиқи зи қоф то қоф аст

که نور دیدهٔ عاشق ز قاف تا قاف است

Чу сарви саркашӣ эй ёри сангдил бо мо

چو سرو سرکشی ای یار سنگدل با ما

Чаҳ чашмҳост ки аз рӯй ту бар атроф аст

چه چشم‌هاست که از روی تو بر اطراف است

Туро ки моя хулдаст ниёз ҳамто нест

تو را که مایهٔ خلد است نیاز همتا نیست

Аз ин мисол гузинам равон дар атроф аст

از این مثال گزینم روان در اطراف است

зи мусҳафи рухи дилдори оятӣ бар хон

ز مُصحَف رخ دلدار آیتی بر خوان

Ки он баёни мақомоти кашф кшоФ аст

که آن بیان مقامات کشف کشّاف است

Аду ки мантиқи ҳофиз тамаъ кунад дар шеър

عدو که منطق حافظ طمع کند در شعر

Ҳамон ҳадиси ҳумоу тариқ хтоФ аст

همان حدیث هُما و طریق خطّاف است