Май занам ҳар нафас аз дасти фироқати фарёд

می‌زنم هر نفس از دست فراقت فریاد

Оҳ агар нола зорам нарасонад ба ту бод

آه اگر نالهٔ زارم نرساند به تو باد

Чаҳ кунам гар накунам нолау фарёду фиғон

چه کنم گر نکنم ناله و فریاد و فغان

Дар фироқи ту чунонам ки бидонадяш мабод

در فراق تو چنانم که بداندیش مباد

Рӯзу шаби ғусса ва хӯн мехӯрам ва чун нахӯрам

روز و شب غصه و خون می‌خورم و چون نخورم

Чун зи дидори ту даврам ба чаҳ бошам дилшод

چون ز دیدار تو دورم به چه باشم دلشاد

То ту аз чашми ман сӯхтаи дил давр шудӣ

تا تو از چشم من سوخته دل دور شدی

эй басои чашмаи хунин ки дил аз дидаи кушод

ای بسا چشمهٔ خونین که دل از دیده گشاد

Ҳофизи длшдаҳи мустағриқи ёдати шабу рӯз

حافظ دلشده مستغرق یادت شب و روز

Ту аз ин бандаи дили рафта ба куллӣ озод

تو از این بندهٔ دل رفته به کلی آزاد