Ишқат на срсрии сет ки аз дил ба дар шавад

عشقت نه سرسری‌ست که از دل به در شود

Меҳрат на оризии сет ки ҷой дигар шавад

مهرت نه عارضی‌ست که جای دگر شود

Ишқи ту дар дарунаму меҳри ту дар дилам

عشق تو در درونم و مهر تو در دلم

Бо шер андар омад ва бо ҷон ба дар шавад

با شیر اندر آمد و با جان به در شود

Дардии сети дарди ишқ ки андари алоҷи он

دردی‌ست درد عشق که اندر علاج آن

Ҳарчанд саъй беш намое бтар шавад

هرچند سعی بیش نمایی بَتَر شود

Инак яке манам ки дар ин шаҳр ҳар шабӣ

اینک یکی منم که در این شهر هر شبی

Фарёди ман зи зрўаҳи афлок бар шавад

فریاد من ز ذَروهٔ افلاک بر شود

Бо онкигар сиришк фишонам ба зинда равад

با آنکه گر سرشک فشانم به زنده‌رود

Кишти Ироқи ҷумла ба як рӯз тар шавад

کشت عراق جمله به یک روز تر شود

Рӯзӣ ба харҷ ғам накунад ашки ман вафо

روزی به خرج غم نکند اشک من وفا

Гар дастгири дида на хӯн ҷигар шавад

گر دستگیر دیده نه خون جگر شود

Талхаст посухи ту валикини маро чаҳ ғам

تلخ است پاسخ تو ولیکن مرا چه غم

Бо даст , бугзарад ба лбонт шукр шавад

با دست، بگذرد به لبانت شکر شود

Миннати худоиро ки дили ман на зулф туаст

مِنَّت خدایْ را که دل من نه زلف توست

То ҳар нафас ба бодии зер ва зибр шавад

تا هر نفس به بادی زیر و زبر شود

Натавон шинохти мӯии миёнати зи мӯии зулф

نتوان شناخت موی میانت ز موی زلف

Гоҳе ки ҳамчуи ҳалқа ба гирдат камар шавад

گاهی که همچو حلقه به گردت کمر شود

Ёди лаби ту гар баравад бар забони калак

یاد لب تو گر برود بر زبان کلک

Гардад мудоми шаҳду қалам нешикар шавад

گردد مدام شهد و قلم نیشکر شود

Гули машк рез бошад агар буии зулфи ту

گل مشک ریز باشد اگر بوی زلف تو

Як шаб ба лутфи ҳамраҳи бод саҳар шавад

یک شب به لطف همره باد سحر شود

Дай дар миён зулф бидидам рух нигор

دی در میان زلف بدیدم رخ نگار

Бар ҳайатӣ ки уқдаи муҳӣт қамар шавад

بر هیئتی که عقده محیط قمر شود

Гуфтам ки ибтидо кунам аз бӯса ? гуфт на

گفتم که ابتدا کنم از بوسه؟ گفت نه

Бигзор то ки моҳи зи ақраб ба дар шавад

بگذار تا که ماه ز عقرب به در شود

Гуфтам ки чанд гӯна ба пешат баён кунам

گفتم که چند گونه به پیشت بیان کنم

Гар майли хотири ту ба фазл ва ҳунар шавад

گر میل خاطر تو به فضل و هنر شود

Гуфт ин чаҳ одатаст ки ҳаррӯз то ба шаб

گفت این چه عادت است که هرروز تا به شب

Аз ҳарзаи гуфтани ту марои дард сар шавад

از هرزه گفتن تو مرا درد سر شود

Фазлу ҳунар ба тӯҳфаи маъшӯқ май барӣ

فضل و هنر به تحفهٔ معشوق می‌بری

Худ мард кӣ буд ки бад-ӣни гӯна хар шавад

خود مرد کی بود که بدین گونه خر شود

Зар бошад онкии кори ту чун зар кунад вале

زر باشد آنکه کار تو چون زر کند ولی

Ин ҳам ба толеъи ту ҳамоно агар шавад

این هم به طالع تو همانا اگر شود

Аҳвол бе навоеи банда бар ин нсқ

احوال بی‌نوایی بنده بر این نسق

Чандон буд ки садри ҷаҳонро хабар шавад

چندان بود که صدر جهان را خبر شود

Ҷони ҷаҳони ҷаҳони карами мейри ъзи дайн

جان جهان جهانِ کرم میر عزّ دین

Каз бндгиши кори фалак муътабар шавад

کز بندگیش کار فلک معتبر شود