Чун дар ҷаҳони хӯбии имрӯзи комкорӣ
چون در جهان خوبی امروز کامکاری
Шояд ки ошиқонро комии зи лаб бар оре
شاید که عاشقان را کامی ز لب بر آری
Бо ошиқони бедил то чанд нозу ишва
با عاشقان بیدل تا چند ناز و عشوه
Бар бедилони мискин то кӣ ҷафоу хорӣ
بر بیدلان مسکین تا کی جفا و خواری
То чанд ҳамчуи чашмат дар айни нотавонӣ
تا چند همچو چشمت در عین ناتوانی
То чанд ҳамчуи зулфат дар тоб ва бе қарорӣ
تا چند همچو زلفت در تاب و بی قراری
Дардӣ ки аз ту дорам ҷӯрӣ ки аз ту байнам
دردی که از تو دارم جوری که از تو بینم
Гар шамае бадоне донам ки раҳмати оре
گر شمهای بدانی دانم که رحمت آری
Асбоби ошиқиро бисёр моя бояд
اسباب عاشقی را بسیار مایه باید
Дилҳои ҳамчуи оташ чашмон равад борӣ
دلهای همچو آتش چشمان رود باری
Дар ҳиҷр монда будам боди сабои расонид
در هجر مانده بودم باد صبا رسانید
Аз бӯстони васлати буии умедворӣ
از بوستان وصلت بوی امیدواری
Гарчи ба буии васлат дар ҳашари зиндаи гирдам
گرچه به بوی وصلت در حشر زنده گردم
Сар бар наёрам аз хок аз рӯй шармсорӣ
سر بر نیارم از خاک از روی شرمساری
Аз бодаи висолатгар ҷуръа Эй банушам
از بادهٔ وصالت گر جرعهای بنوشم
То зинда ам наварзам ойини ҳӯшёрӣ
تا زندهام نورزم آیین هوشیاری
Мо бандаему оҷизи ту ҳокимӣу қодир
ما بندهایم و عاجز تو حاکمی و قادر
Гар май кашӣ ба зӯрами вар май кашӣ ба зорӣ
گر میکشی به زورم ور میکشی به زاری
Охир тараҳҳумӣ кун бар ҳоли зори ҳофиз
آخر ترحمی کن بر حال زار حافظ
То чанд ноумедӣ то чанд хоксорӣ
تا چند ناامیدی تا چند خاکساری