Идасту мавсими гул , соқӣ биор бода
عید است و موسم گل، ساقی بیار باده
Ҳангоми гул ки дида бе май қадаҳи ниҳода
هنگام گل که دیده بی می قدح نهاده
Зини зуҳд ва порсое бигирифт хотири ман
زین زهد و پارسایی بگرفت خاطر من
Соқӣ бидиҳ шаробӣ то дил шавад кушода
ساقی بده شرابی تا دل شود گشاده
Сӯфӣ ки даии насиҳати микрди ошиқон ро
صوفی که دی نصیحت میکرد عاشقان را
Имрӯз дидамаш маст , тақво ба бод дода
امروز دیدمش مست، تقوا به باد داده
Ин як ду рӯзи дигари гулро ғаниматии дон
این یک دو روز دیگر گل را غنیمتی دان
Гар ошиқии тараби ҷӯй , бо соқёни сода
گر عاشقی طرب جوی، با ساقیان ساده
Гул рафт эй ҳарифони ғофил чаро нишинед
گل رفت ای حریفان غافل چرا نشینید
Беӣбонг раваду чанг ва беёру ҷоми бода
بی بانگ رود و چنگ و بی یار و جام باده
Дар маҷлиси сабӯҳии доне чаҳ хуши намояд
در مجلس صبوحی دانی چه خوش نماید
Акси изори соқӣ дар ҷом май фитода
عکس عذار ساقی در جام می فتاده
Мутриб чу парда созад шояд агар бихоҳанд
مطرب چو پرده سازد شاید اگر بخواهند
Аз тарзи шеъри ҳофиз дар базми шоҳзода
از طرز شعر حافظ در بزم شاهزاده