Ва манеҳам : фақири хатир , ва бар ҳамаи авлиёи амир , Абуҳалими ҳабиби бен салими алроъӣ , разии аллоҳи анҳу
و منهم: فقیر خطیر، و بر همه اولیا امیر، ابوحلیم حبیب بن سُلَیم الرّاعی، رضی اللّه عنه
Андари миёни машойихи манзалатӣ бузург дошту вайро оёту бароҳини равшан бисёраст андари ҷумлаи аҳвол . Ва соҳиби салмони форсӣ буд , разии аллоҳи анҳу . Ривоят кунад аз пайғамбари алайҳи ассалом ки гуфт : « неаи алмؤмни хайри ман амала . »
اندر میان مشایخ منزلتی بزرگ داشت و وی را آیات و براهین روشن بسیار است اندر جملهٔ احوال. و صاحب سلمان فارسی بود، رضی اللّه عنه. روایت کند از پیغمبر علیه السّلام که گفت: «نیّةُ المؤمنِ خیرٌ مِنْ عَمَله.»
Соҳиби гӯсфанд буд , бар карона Фурот нишастӣу тариқаташи азлат буд .
صاحب گوسفند بود، بر کرانهٔ فرات نشستی و طریقتش عزلت بود.
Яке аз машойих ривоят кунад ки : бар ӯ бргзштм . Вайро ёфтам андари намозу гиреҳгии гӯсфандони вай нигоҳ медошт . Гуфтам ин перро зиёратӣ кунам ; ки аломатии бузург май байнам бар вай . Замонии ббўдм то аз намоз фориғ шуд . Бар вай салом гуфтам . Гуфт : « эй писар , ба чаҳ кор омадӣ ? » гуфтам : « ба зиёрати ту . » гуфт : « ҷбрки аллоҳ . » гуфтам : « аиҳо ашшайх , гург бо мяши мувофиқ май байнам . » гуфт : « аз он ки роъии мяш бо ҳақ мувофиқаст . » ин бигуфту косае чубини зер сангӣ дошт ду чашма равон шуд : яке шер ва яке асал гуфтам : « аиҳо ашшайх , ин дараҷа ба чаҳ ёфтӣ ? » гуфт : « ба мтобъти Муҳамад , алайҳи ассалом , эй писар , қавми Мӯсои мар ӯро мухолиф буд маъаи ҳозои санг , эшонро об доду Мӯсо на ба дараҷаи Муҳамад буд . Чун ман Муҳамадро мтобъ бошам санги марои ангабин ва шер диҳад , бас аҷаб набӯд . »
یکی از مشایخ روایت کند که: بر او برگذشتم. وی را یافتم اندر نماز و گرگی گوسفندان وی نگاه می‌داشت. گفتم این پیر را زیارتی کنم؛ که علامتی بزرگ می‌بینم بر وی. زمانی ببودم تا از نماز فارغ شد. بر وی سلام گفتم. گفت: «ای پسر، به چه کار آمدی؟» گفتم: «به زیارت تو.» گفت: «جَبَرَک اللّه.» گفتم: «ایّها الشیخ، گرگ با میش موافق می‌بینم.» گفت: «از آن که راعی میش با حق موافق است.» این بگفت و کاسه‌ای چوبین زیر سنگی داشت دو چشمه روان شد: یکی شیر و یکی عسل گفتم:«ایها الشیخ، این درجه به چه یافتی؟» گفت: «به متابعت محمد، علیه السّلام، ای پسر، قوم موسی مر او را مخالف بود مع هذا سنگ، ایشان را آب داد و موسی نه به درجهٔ محمد بود. چون من محمد را متابع باشم سنگ مرا انگبین و شیر دهد، بس عجب نبود.»
Гуфтамаш : « маро пандӣ бидиҳ . » гуфт : « лотҷъли қлбки сандӯқи алҳрсу бтнки въоءулҳаром . »
گفتمش: «مرا پندی بده.» گفت: «لاتجعلْ قلبَکَ صُندوقَ الحِرْصِ و بَطْنَکَ وِعاءَ الحرامِ.»
Дилро маҳал ҳирс магардону меъдаро ҷои ҳароми мсоз ; ки ҳалоки халқи андари ин ду ҷўФасту наҷоти андари ҳифзи ин ду .
دل را محل حرص مگردان و معده را جای حرام مساز؛ که هلاک خلق اندر این دو جوف است و نجات اندر حفظ این دو.
Ва шайхи маро аз ваии разии аллоҳи ънҳмои ривоёт бисёр буд , аммо дар ин вақт беш аз ин мумкин нагашт ; ки кутуб ба ҳазрати ғазнӣн - ҳрсҳои аллоҳ - монда буд , ва ман андари диёри ҳинд , андари миёни ноҷнсони мондау алҳмди ллаҳи раби Алъоламин .
و شیخ مرا از وی رضی اللّه عنهما روایات بسیار بود، اما در این وقت بیش از این ممکن نگشت؛ که کتب به حضرت غزنین -حَرَسَها اللّه- مانده بود، و من اندر دیار هند، اندر میان ناجنسان مانده و الحمد للّه ربِّ العالمین.