Ва манеҳам : пери солеҳ , ва ба салоҳи солеҳ , абўҳозми алмднӣ , раҳмаи аллоҳи алайҳ

و منهم: پیر صالح، و به صلاح صالح، ابوحازم المدنیّ، رحمة اللّه علیه

Муқтадои баъзе аз мшобх буду вайро андари мъомлти ҳаззии вофиру хатарии бузург ,у андари фақри қадамии собиту дамии содиқу андари муҷоҳидати равишии тамому Амри бен Усмони алмкии разии аллоҳи анҳу дар амри вай бҷд бошад . Ва каломи ваии андари ҳамаи дилҳо мақбуласту андари бештар аз кутуби мстўр .

مقتدای بعضی از مشابخ بود و وی را اندر معاملت حظی وافر و خطری بزرگ، و اندر فقر قدمی ثابت و دمی صادق و اندر مجاهدت روشی تمام و عمرو بن عثمان المکی رضی اللّه عنه در امر وی بجد باشد. و کلام وی اندر همه دل‌ها مقبول است و اندر بیشتر از کتب مسطور.

Ин Амри бен Усмони азуӣ ривоят кунад ки ӯро гуфтанд : « мо молик ? » қол : « алрзоءи ани аллоҳу алғноءи ани аннос . » : « мол ту чист ? » гуфт : « моли ман ризо ба худованди таъолӣ ва бениёзӣ аз халқи вай . »у ломҳолаҳи ҳарки ба ҳақи розӣ буд аз халқи мустағнӣ буду хазинаи бузургтар мардро ризоӣ худовандаст - таъолӣу тақаддус -у ишорат ба Ганаӣ худовандаст - ҷли ҷалола - . Пас ҳар ки бадви ғанӣ буд , аз ғайри ваии мустағнӣ буду роҳ ба ҷуз ба даргоҳ вай надонаду зод ба ҷузи умеди даргоҳ вай надораду андари халаъу малаъ ба ҷузи вайро нашносаду ҷузи вайро нахонду мъзу мзл ба ҷузи вайро надонад .

این عمرو بن عثمان ازوی روایت کند که او را گفتند: «ما مالُکَ؟» قال: «الرّضاءُ عن اللّه و الغناءُ عَنِ النّاسِ.» :«مال تو چیست؟» گفت: «مال من رضا به خداوند تعالی و بی نیازی از خلق وی.» و لامحاله هرکه به حق راضی بود از خلق مستغنی بود و خزینهٔ بزرگ‌تر مرد را رضای خداوند است -تعالی و تَقَدَّسَ- و اشارت به غنای خداوند است -جَلَّ جلالُه-. پس هر که بدو غنی بود، از غیر وی مستغنی بود و راه به‌جز به درگاه وی نداند و زاد به‌جز امید درگاه وی ندارد و اندر خلأ و ملأ به‌جز وی را نشناسد و جز وی را نخواند و مُعزّ و مُذل به‌جز وی را نداند.

Яке аз машойих гуяд : ба наздики ваии андари омадам . Вайро ёфтам хуфта . Замонии ббўдм то бедор шуд . Гуфт : « андари ин соъати пайғомбарро ба хоб дидам ки маро ба сӯии ту пайғом дод ва гуфт : ҳақи модари нигоҳи доштан , беҳтар аз ҳаҷ кардан . Бозгарду ризои дили ваии биҷавӣ . Ман аз онҷои бозгаштам ва ба Макка нарафтам . »

یکی از مشایخ گوید: به نزدیک وی اندر آمدم. وی را یافتم خفته. زمانی ببودم تا بیدار شد. گفت: «اندر این ساعت پیغامبر را به خواب دیدم که مرا به سوی تو پیغام داد و گفت: حقّ مادر نگاه داشتن، بهتر از حج کردن. بازگرد و رضای دل وی بجوی. من از آنجا بازگشتم و به مکّه نرفتم.»

Аз вай беш аз ин мсмўъ надорам .

از وی بیش از این مسموع ندارم.