Ва манеҳам : шоҳи шуюуху тағайюр аз рӯзгор ӯ мансӯх , абўолФўорси шоҳи бен шуҷоъи алкрмонӣ , разии аллоҳи анҳу

و منهم: شاه شیوخ و تغیر از روزگار او منسوخ، ابوالفوارس شاه بن شجاع الکرمانی، رضی اللّه عنه

Аз абнои мулӯк буду андари замонаи худ ягона буд . Суҳбати Абӯтуроб Нахшабӣ карда буд ва бисёре аз машойихро дарёфта буду андари зикри бўъсмони ҳирии тарафӣ аз ҳол вай гуфта омадааст . Ва вайро рисолот машҳураст андари тасаввуф ва китобӣ кардааст ки онро мароа алҳкмо хонанд . Ва ӯро калом олӣаст .

از ابنای ملوک بود و اندر زمانهٔ خود یگانه بود. صحبت ابوتراب نخشبی کرده بود و بسیاری از مشایخ را دریافته بود و اندر ذکر بوعثمان حیری طرفی از حال وی گفته آمده است. و وی را رسالات مشهور است اندر تصوّف و کتابی کرده است که آن را مراة الحکما خوانند. و او را کلام عالی است.

Аз вай меояд ки гуфт : « лأҳли алФзли фазли молами ирўаҳ , Фإзои рأўаҳи Флои фазли ?лаам , влإҳли алўлоиаҳи влоиаҳи мо лами ирўҳо , Фозои рأўҳои Флоўлоиаҳи ?лаам . » аҳли фазлро фазл бошад бар ҳама то онгоҳ ки фазл худ набенанд , чун бидиданд низашон фазл намонаду аҳли вилоятро ҳамчунин вилоят то онгоҳаст ки вилоят худ набенанд ки чун бадӣанд вилояташон намонаду мурод аз ин , он буд ки он ҷо ки Фзлўи вилоят буд руят аз он соқит буд , чун руят ҳосил шуд маънӣ соқит шуд ; аз он чаҳ фазл сифатӣаст ки фазл набинаду вилояти сифатӣ ки руят вилоят набошад . Чун касе гуяд ки : « ман фозилам ё вале » , на фозил буд на вале .

از وی می‌آید که گفت: «لِأهلِ الفَضْلِ فضلٌ مالم یَرَوْهُ، فإذا رَأَوْهُ فَلا فَضْلَ لهم، وَلِإهْلِ الْوِلایَةِ وِلایَةٌ ما لم یَرَوْها، فاذا رأوها فَلاوِلایَةَ لَهُم.» اهل فضل را فضل باشد بر همه تا آنگاه که فضل خود نبینند، چون بدیدند نیزشان فضل نماند و اهل ولایت را همچنین ولایت تا آنگاه است که ولایت خود نبینند که چون بدیند ولایتشان نماند و مراد از این، آن بود که آن‌جا که فضلو ولایت بود رؤیت از آن ساقط بود، چون رؤیت حاصل شد معنی ساقط شد؛ از آن‌چه فضل صفتی است که فضل نبیند و ولایت صفتی که رؤیت ولایت نباشد. چون کسی گوید که: «من فاضلم یا ولیّ»، نه فاضل بود نه ولی.

Ва андари осори вай мактубаст ки : чиҳил сол нахуфт . Чун бихуфт худованди субҳонау таъолиро ба хоб дид гуфт : « борхдоё , ман туро ба бедории шаб май тлбидм дар хоб дидам ! » гуфт : « ё шоҳ , дар хоб бидон бедорӣҳои шаб ёфтӣ .Гар он ҷо бихуфтӣ ин ҷо надидӣ . » валлоҳи аълам .

و اندر آثار وی مکتوب است که: چهل سال نخفت. چون بخفت خداوند سبحانه و تعالی را به خواب دید گفت: «بارخدایا، من تو را به بیداری شب می‌طلبیدم در خواب دیدم!» گفت: «یا شاه، در خواب بدان بیداریهای شب یافتی. گر آن‌جا بخفتی این‌جا ندیدی.» واللّه اعلم.