Ва манеҳам : сарҳанги мутаваккилон ,у солори мстслмон , Абӯисҳоқи иброҳӣми бен Аҳмади алхўос , разии аллоҳи анҳу

و منهم: سرهنگ متوکلان، و سالار مستسلمان، ابواسحاق ابراهیم بن احمد الخواص، رضی اللّه عنه

Андари таваккули шаънӣ азим дошту манзалатии рафеъу машойих бисёрро ёфта буд . Ва вайро оёту каромот бисёраст ,у тасонифи некӯи андари муомилоти ин тариқат .

اندر توکل شأنی عظیم داشت و منزلتی رفیع و مشایخ بسیار را یافته بود. و وی را آیات و کرامات بسیار است، و تصانیف نیکو اندر معاملات این طریقت.

Аз вай майед ки гуфт : « алълми каллаи фии клмтин : лоттклФи мокФити влотзиъи мо асткФит . » илми бҷмлаҳи андари ду калима муҷтамаъаст : яке он ки худои таъолии андешаи он аз ту бардоштааст , андари он такаллуф накунӣу дигари он ки туро мебибояд кард ва бар ту фаризааст , зойеъ накунӣ то дар дунёу охират муваффақ бошӣ . Мурод аз ин , онаст ки андари қисмат такаллуф накунӣ ; ки Қумаст азалӣ ба такаллуфи ту мутағаййир нашаваду андари амр тақсир макун ки тарки фармони туро уқубати борорд .

از وی می‌اید که گفت: «العِلمُ کلُّه فی کَلِمَتَینِ: لاتَتَکلَّفْ ماکَفَیْتَ وَلاتُضَیِّعْ مَا اسْتکْفَیْتَ.» علم بجمله اندر دو کلمه مجتمع است: یکی آن که خدای تعالی اندیشهٔ آن از تو برداشته است، اندر آن تکلف نکنی و دیگر آن که تو را می‌بباید کرد و بر تو فریضه است، ضایع نکنی تا در دنیا و آخرت موفق باشی. مراد از این، آن است که اندر قسمت تکلف نکنی؛ که قمست ازلی به تکلف تو متغیر نشود و اندر امر تقصیر مکن که ترک فرمان تو را عقوبت بارآرد.

Аз вай пурседанд ки : « аз аҷоиб чаҳ дидӣ ? » гуфт : « аҷоиб бисёр дидам , аммо ҳеҷ аз он аҷаб тар набӯд ки Хизри пайғамбари алайҳи ассалом аз ман андари хост то бо ман суҳбат кунад , ман иҷобат накардам . » гуфтанд : « чаро ? » гуфт : « на аз он ки рафиқ , май беҳтар аз вай талаб кардам ва лекин тарсидам ки бидӯни ҳақ бар вай эътимод кунаму суҳбати ваии таваккули маро зиён дорад ва ба нофила аз фаризаи бозмонм . »

از وی پرسیدند که: «از عجایب چه دیدی؟» گفت: «عجایب بسیار دیدم، اما هیچ از آن عجب‌تر نبود که خضر پیغمبر علیه السّلام از من اندر خواست تا با من صحبت کند، من اجابت نکردم.» گفتند: «چرا؟» گفت: «نه از آن که رفیق، می بهتر از وی طلب کردم و لیکن ترسیدم که بدون حق بر وی اعتماد کنم و صحبت وی توکل مرا زیان دارد و به نافله از فریضه بازمانم.»

Ва ин аз дараҷот камол бошад . Ва аллоҳи аълам .

و این از درجات کمال باشد. و اللّه اعلم.