Ва манеҳам : сарои пардаи асрору тамкин ,у асоси аҳли яқини АбуҲамзаи алБағдодӣ албзоз , разии аллоҳи анҳу

و منهم: سرای پردهٔ اسرار و تمکین، و اساس اهل یقین ابوحمزة البغدادی البزّاز، رضی اللّه عنه

Аз кброи мутакаллимони машойих буду мурӣди ҳориси муҳосибӣ буд ва бо сиррӣ суҳбат дошта буд ва аз ақрони нурӣу хайри алнсоҷ буд , ва бо муҳташамони машойих суҳбат карда буд . Андари масҷиди рсоФаҳи Бағдод ъзт кардӣ . Олам буд ба тафсиру қироат . Рўоётши олӣ буд андари аҳодӣси пайғамбар , алайҳи ассалому ваии он буд ки андари вақъати нурӣу балои вай бо вай бӯда буд , ки худованди таъолии ҷумларо халос дод . Ҳикояти он дар шарҳи мазҳаб нурӣ биорам , ани шоءи аллоҳи ъзу ҷл .

از کبرای متکلمان مشایخ بود و مرید حارث محاسبی بود و با سری صحبت داشته بود و از اقران نوری و خیر النّسّاج بود، و با محتشمان مشایخ صحبت کرده بود. اندر مسجد رُصافهٔ بغداد عِظت کردی. عالم بود به تفسیر و قرائت. روایاتش عالی بود اندر احادیث پیغمبر، علیه السّلام و وی آن بود که اندر وقعت نوری و بلای وی با وی بوده بود، که خداوند تعالی جمله را خلاص داد. حکایت آن در شرح مذهب نوری بیارم، ان شاء اللّه عزّ و جلّ.

Аз вай меояд ки гуфт : « إзои слмти мнки нФски Фқди أдити ҳақҳо ,у إзои силами мнки алхлқи қзити ҳқўқҳм . » чун тани ту аз ту саломат ёфт ҳақи ваии бгзордӣ , ва чун халқ аз ту саломат ёфтанд ҳақҳои эшон бгзордӣ ; яъне ҳуқуқ дуаст : яке ҳақи нафаси ту бар ту , ва яке ҳақи халқ бар ту . Чун нафасро аз маъсият манъ кардӣу тариқати саломати он ҷаҳонии вай талаб кардӣ , ҳақи вай гзордаҳ бошӣ , ва чун халқро аз бади худ эмин гардонидӣу бад эшон нахоҳӣ ҳақи эшон гзордаҳ бошӣ . Бакӯш то туроу халқро аз ту бад науфтад , онгоҳ ба ҳақ гузордан ҳақи машғӯли шӯ . Валлоҳи аълам .

از وی می‌آید که گفت: «إذا سَلِمَتْ مِنک نَفْسُکَ فقد أدَّیْتَ حقَّها، و إذا سَلِمَ منک الخَلْقُ قَضَیْتَ حُقوقَهم.» چون تن تو از تو سلامت یافت حق وی بگزاردی، و چون خلق از تو سلامت یافتند حق‌های ایشان بگزاردی؛ یعنی حقوق دو است: یکی حق نفس تو بر تو، و یکی حق خلق بر تو. چون نفس را از معصیت منع کردی و طریقت سلامت آن جهانی وی طلب کردی، حق وی گزارده باشی، و چون خلق را از بد خود ایمن گردانیدی و بد ایشان نخواهی حق ایشان گزارده باشی. بکوش تا تو را و خلق را از تو بد نیفتد، آنگاه به حق گزاردن حق مشغول شو. واللّه اعلم.