Таваллои саҳлён ба саҳли Абдуллоҳи алтстрии раҳмаи аллоҳ алайҳ бошаду вай аз муҳташамони аҳли тасаввуф буду кброи эшон ; чунон ки зикри ваии гузашт , ва дар ҷумлаи андари вақти худ султони вақт буд ва аз аҳли ҳалу ақди андари ин тариқат . Вайро бароҳин бисёр зоҳир буд ки аз идроки ҳикоёти он ақл оҷиз шавад .
تولای سهلیان به سهل عبداللّه التّستری رحمة اللّه علیه باشد و وی از محتشمان اهل تصوّف بود و کبرای ایشان؛ چنان‌که ذکر وی گذشت، و در جمله اندر وقت خود سلطان وقت بود و از اهل حل و عقد اندر این طریقت. وی را براهین بسیار ظاهر بود که از ادراک حکایات آن عقل عاجز شود.
Ва тариқати ваии иҷтиҳоду муҷоҳидати нафас ва риёзатасту мурӣдонро ба муҷоҳидат ба дараҷаи камоли расонидӣ .
و طریقت وی اجتهاد و مجاهدت نفس و ریاضت است و مریدان را به مجاهدت به درجهٔ کمال رسانیدی.
Ва андари ҳикоёт маърӯфаст ки : мурӣдиро гуфт : « ҷаҳд кун то як рӯзи ҳамаи рӯз май гӯйӣ ки : аллоҳи аллоҳ . »у дигари рӯзу сдигр ҳамчунон то бар он хўкрд . Гуфт : « акнӯн шаб ҳо бидон пайванд . » чунон кард то чунон шуд ки агар худро ба ҷой хоб дидӣ ҳамон мегуфтӣ андари хоб , то он одати табъ вай шуд . Онгоҳ гуфт : « акнӯн аз ин бозгард ба ёддошти машғӯли шӯ . » то чунон шуд ки ҳамаи рӯзгораши мустағриқи он гашт . Қоли бъзҳм : « зикри аллсони ғФлаҳу зикри алқлби қурба . »
و اندر حکایات معروف است که: مریدی را گفت: «جهد کن تا یک روز همه روز می‌گویی که: اللّه اللّه.» و دیگر روز و سدیگر همچنان تا بر آن خوکرد. گفت: «اکنون شب‌ها بدان پیوند.» چنان کرد تا چنان شد که اگر خود را به جای خواب دیدی همان می‌گفتی اندر خواب، تا آن عادت طبع وی شد. آنگاه گفت: «اکنون از این بازگرد به یادداشت مشغول شو.» تا چنان شد که همه روزگارش مستغرق آن گشت. قالَ بَعْضُهُم: «ذِکْرُ اللِّسانِ غَفْلَةٌ و ذِکْرُ الْقَلْبِ قُرْبَةٌ.»
Вақте андари хонае буд , чӯбӣ аз ҳўодроФтод , бар сар вай омад ва бишикасту қатраҳои хӯн аз сараш бар замин меомад набишта падед мешуд ки : « аллоҳи аллоҳ . »
وقتی اندر خانه‌ای بود، چوبی از هوادرافتاد، بر سر وی آمد و بشکست و قطره‌های خون از سرش بر زمین می‌آمد نبشته پدید می‌شد که: «اللّه اللّه.»
Ва парвариши мурӣдон аз рӯй муҷоҳидату риёзати тариқ саҳлёнаст ,у хизмати даравишону ҳурмати эшон тариқи ҳмдўнён ва ба муроқибаи ботини тариқи ҷунайдён . Раҳмаи аллоҳи алайҳими аҷмъин .
و پرورش مریدان از روی مجاهدت و ریاضت طریق سهلیان است، و خدمت درویشان و حرمت ایشان طریق حمدونیان و به مراقبهٔ باطن طریق جنیدیان. رحمة اللّه علیهم اجمعین.
Аммо риёзату муҷоҳидати ҷумлаи хилоф кардан нафас бошад ва то касе нафасро нашнохт риёзату муҷоҳидати вайро суд надорад . Акнӯн ман дар ҳақиқати нафасу маърифати он беоне кунам то маълум шавад . Онгоҳи баёни мазҳаби андари муҷоҳидоту аҳкоми он Фрўнҳм то бар толиби маърифат ҳар ду пайдо шаваду биллоҳи алтўФиқ .
اما ریاضت و مجاهدت جمله خلاف کردن نفس باشد و تا کسی نفس را نشناخت ریاضت و مجاهدت وی را سود ندارد. اکنون من در حقیقت نفس و معرفت آن بیانی کنم تا معلوم شود. آنگاه بیان مذهب اندر مجاهدات و احکام آن فرونهم تا بر طالب معرفت هر دو پیدا شود و باللّه التوفیق.