Яке аз машойих гуяд раҳмаи аллоҳи алайҳ ки : « алрўҳи фии алҷсди колнори фии алҳтб , Фолнори махлуқау алФҳми маснӯъа . »
یکی از مشایخ گوید رحمة اللّه علیه که: «الرّوحُ فی الجَسَدِ کَالنّارِ فی الحَطَبِ، فالنّارُ مخلوقةٌ و الفَحْمُ مصنوعةٌ.»
Ҷони андари тан чун оташаст андари ангушт , оташи махлуқу ангушти маснӯъу қадами ҷуз бар зоту сифоти худованд раво нест .
جان اندر تن چون آتش است اندر انگِشت، آتش مخلوق و انگِشت مصنوع و قِدم جز بر ذات و صفات خداوند روا نیست.
Ва аз машойихи разии аллоҳи анҳуам Абубакр воситӣ бӯдааст ки андари рӯҳи бештар сухан гуфтааст .
و از مشایخ رضی اللّه عنهم ابوبکر واسطی بوده است که اندر روح بیشتر سخن گفته است.
Аз вай меояд ки гуфт : « алأрўоҳи алии ъушраи мақомот , ҷонҳо бар даҳ мақом қоиманд нахусти ҷони мухлисон ки маҳбӯсанд андари зулматӣ ва ндонанд ки чаҳ хоҳанд кард бо эшон ,у дигари ҷони порсои мардон ки андари осмонҳои дунё ба мавориси аъмол шодмона мебошанд ва ба тоъат ҳои карда ва ба қӯти он май раванд , сдигри ҷонҳои мурӣдон ки дар осмони чаҳоруми андари лаззоти сидқу зилли аъмоли худ бо малоика мебошанд , чаҳоруми ҷонҳои аҳли мнн ки андари қнодили нур аз арш овехтаанд ки ағзияи эшон раҳматасту ашрабаи эшон лутфу қурбат , панҷуми ҷонҳои аҳл вафоанд ки андари ҳиҷоби сафоу мақоми астФ тараб мекунанд , шашуми ҷонҳои шаҳидонанд ки андари ҳўосли мурғон , андари биҳишт дар риёзи он , он ҷо ки хоҳанд май раванди гоҳу бегоҳ , ҳафтуми ҷонҳои муштоқонанд ки андари ҳуҷби анвори сифот бар бисоти адаб қиём кардаанд , ҳаштуми ҷонҳои орифонанд ки андари ҳзоири қудси бомдоду шабонгоҳи сухан худованд мешунаванду амокини худ андари биҳишту дунё май бенанд , нуҳуми ҷонҳои дӯстонанд ки андари мшоҳдти ҷмолўи мақоми кашфи мустағриқ шудаанду ҷузи вайро ндонанд ва бо ҳеҷ чизи нёромнд , даҳуми ҷонҳои даравишонанд ки андари маҳали фанои муқарар шудаанду авсофашони мубаддил шудау аҳволи мутағаййир шуда . »
از وی می‌آید که گفت: «الأرواحُ علی عَشَرَةِ مقاماتٍ، جان‌ها بر ده مقام قایم‌اند نخست جان مخلصان که محبوس‌اند اندر ظلمتی و ندانند که چه خواهند کرد با ایشان، و دیگر جان پارسا مردان که اندر آسمان‌های دنیا به مواریث اعمال شادمانه می‌باشند و به طاعت‌های کرده و به قوت آن می‌روند، سدیگر جان‌های مریدان که در آسمان چهارم اندر لذات صدق و ظل اعمال خود با ملائکه می‌باشند، چهارم جان‌های اهل مِنن که اندر قنادیل نور از عرش آویخته‌اند که اغذیهٔ ایشان رحمت است و اشربهٔ ایشان لطف و قربت، پنجم جان‌های اهل وفااند که اندر حجاب صفا و مقام اصطف طرب می‌کنند، ششم جان‌های شهیدان‌اند که اندر حواصل مرغان، اندر بهشت در ریاض آن، آن‌جا که خواهند می‌روند گاه و بیگاه، هفتم جان‌های مشتاقان‌اند که اندر حجب انوار صفات بر بساط ادب قیام کرده‌اند، هشتم جان‌های عارفان‌اند که اندر حظایر قدس بامداد و شبانگاه سخن خداوند می‌شنوند و اماکن خود اندر بهشت و دنیا می‌بینند، نهم جان‌های دوستان‌اند که اندر مشاهدت جمالو مقام کشف مستغرق شده‌اند و جز وی را ندانند و با هیچ چیز نیارامند، دهم جان‌های درویشان‌اند که اندر محل فنا مقرر شده‌اند و اوصافشان مبدل شده و احوال متغیر شده.»
Ва аз машойихи разии аллоҳ анҳуам меояд ки эшон онро бидидаанд , ҳар касе ба сӯратӣ ва ин раво бошад ; аз он чаҳ чун гуфтем ки мавҷӯдасту ҷисмии латиф , бояд то маръӣ буд ва чун ҳақ таъолӣ хоҳад , бинмоед бандаро чунон ки хоҳаду соҳиб китоб гуяд ки : дар ҷумлаи зиндагонии мо ба худовандасту пояндагии бадву зиндаи доштани мо феъл ҳақаст ва мо зинда ба халқ вайем , на ба зот ва ба сифоти вайу қавли рӯҳонӣони ҷумла ботиласт ва аз залолатии азими андари миёни халқи яке инаст ки рӯҳро қадим гӯйанд ; ва ҳарчанд ки иборат бадал кардаанду гуруҳеи нафас ва ҳиўлӣ мегӯйанду гуруҳеи нуру зулмат . Мбтлони ин тариқат май фано ва бақо гӯйанд ва ё ҷамъу тафриқа ва ё монанди ин . Иборатии музахраф сохтаанду куфри худро бидон таҳсин мекунанду мутасаввифа аз он гуруҳ безоранд ; ки исботи вилояти вҳқиқти муҳаббати худованди ҷуз ба маърифати вай дуруст наёяд ва чун касе қадим аз муҳаддис нашносад он чаҳ гуяд андар гуфт худ ҷоҳилӣ бошаду уқало ба сухани ҷоҳили нгроинд .
و از مشایخ رضی اللّه عنهم می‌آید که ایشان آن را بدیده‌اند، هر کسی به صورتی و این روا باشد؛ از آن‌چه چون گفتیم که موجود است و جسمی لطیف، باید تا مرئی بود و چون حق تعالی خواهد، بنماید بنده را چنان‌که خواهد و صاحب کتاب گوید که: در جمله زندگانی ما به خداوند است و پایندگی بدو و زنده داشتن ما فعل حق است و ما زنده به خلق وی‌ایم، نه به ذات و به صفات وی و قول روحانیان جمله باطل است و از ضلالتی عظیم اندر میان خلق یکی این است که روح را قدیم گویند؛ و هرچند که عبارت بدل کرده‌اند و گروهی نَفْس و هَیولی می‌گویند و گروهی نور و ظلمت. مبطلان این طریقت می فنا و بقا گویند و یا جمع و تفرقه و یا مانند این. عبارتی مزخرف ساخته‌اند و کفر خود را بدان تحسین می‌کنند و متصوّفه از آن گروه بیزارند؛ که اثبات ولایت وحقیقت محبت خداوند جز به معرفت وی درست نیاید و چون کسی قدیم از محدث نشناسد آن‌چه گوید اندر گفت خود جاهلی باشد و عقلا به سخن جاهل نگرایند.
Кунун он чаҳ мақсӯди ин ду гуруҳи мбтл буд андари ин боб биёмад ва агар беш аз ин бояд , андари катбӣ аз он ман бибояд талабед . Ин ҷои муроди ман ттўил нест .
کنون آن‌چه مقصود این دو گروه مبطل بود اندر این باب بیامد و اگر بیش از این باید، اندر کتبی از آنِ من بباید طلبید. این‌جا مراد من تطویل نیست.
Акнӯн ман кашфи ҳиҷоби абвоби муомилоту ҳақоиқи аҳли тасаввуф бо бароҳини зоҳири андари ин китоб баён кунам то тариқ донистани мақсӯд бар ту осон гардад ва аз мункирони онро ки басиратӣ буд бо роҳ ояду марои бад-ӣни дуо ва савобӣ бошад , ани шоءи аллоҳ , таъолӣ .
اکنون من کشف حجاب ابواب معاملات و حقایق اهل تصوّف با براهین ظاهر اندر این کتاب بیان کنم تا طریق دانستن مقصود بر تو آسان گردد و از منکران آن را که بصیرتی بود با راه آید و مرا بدین دعا و ثوابی باشد، ان شاء اللّه، تعالی.