Аммо андари ишқи машойихро сухан бисёраст :
اما اندر عشق مشایخ را سخن بسیار است:
Гуруҳе аз он тайифаи он бар ҳақ раво доштанд , аммо аз ҳақи таъолӣ раво набошад ва гуфтанд ки : « ишқи сифат манъ бошад аз маҳбӯби худу банда мамнӯъаст аз ҳақу ҳақи таъолӣ мамнӯъ нест пас ишқи бандаро бар ваии ҷоиз буду азуӣ раво набошад . »
گروهی از آن طایفه آن بر حق روا داشتند، اما از حق تعالی روا نباشد و گفتند که: «عشق صفت منع باشد از محبوب خود و بنده ممنوع است از حق و حق تعالی ممنوع نیست پس عشق بنده را بر وی جایز بود و ازوی روا نباشد.»
Ва боз гуруҳе гуфтанд ки : « бар ҳақи таъолии бандаро ишқ раво набошад ; аз он чаҳ ишқи таҷовузи ҳад буду худованди таъолӣ маҳдӯд нест . »
و باز گروهی گفتند که: «بر حق تعالی بنده را عشق روا نباشد؛ از آن‌چه عشق تجاوز حد بود و خداوند تعالی محدود نیست.»
Ва боз мтأхрон гуфтанд : « ишқи андари ду ҷаҳон дуруст наёяд ало бар талаби идроки зоту зоти ҳқтъолӣ мадрак несту муҳаббат бо сифат дуруст ояд бояд ки ишқ дуруст наёяд бар вай . »
و باز متأخران گفتند: «عشق اندر دو جهان درست نیاید الا بر طلب ادراک ذات و ذات حقتعالی مُدرَک نیست و محبت با صفت درست آید باید که عشق درست نیاید بر وی.»
Ва низ гӯйанд ки : ишқи ҷуз ба муъоина сӯрат нагираду муҳаббат ба самъ раво бошад . Чун он назарӣ буд бар ҳақ раво набошад ; ки андари дунёи каси вайро набинад . Чун ин хабарӣ буд ҳар як даъвӣ карданд ки андари хитоби ҳама яксонанд пас ҳақи таъолӣ ба зоти мадрак ва маҳсус нест то халқро бо ваии ишқ дуруст ояд ва ба сифоту афъоли Муҳсину макрам , авлиёро муҳаббат дуруст ояд надидӣ ки чун ёқӯбро муҳаббати Юсуфи алайҳи ассалом мустағриқ гардонид дар ҳоли фироқ чун буии пероҳан ба димоғаш расед чашми нобӣно бино шуд . Ва чун Зулайхоро ишқ мустаҳлак гардонид , то васлат вай наёфт чашм боз наёфт ва ин тариқии пас аҷабаст ки яке ҳўии пурвирд ва яке ҳўӣ гузорад .
و نیز گویند که: عشق جز به معاینه صورت نگیرد و محبت به سمع روا باشد. چون آن نظری بود بر حق روا نباشد؛ که اندر دنیا کس وی را نبیند. چون این خبری بود هر یک دعوی کردند که اندر خطاب همه یکسان‌اند پس حق تعالی به ذات مدرَک و محسوس نیست تا خلق را با وی عشق درست آید و به صفات و افعال محسن و مکرم، اولیا را محبت درست آید ندیدی که چون یعقوب را محبت یوسف علیه السّلام مستغرق گردانید در حال فراق چون بوی پیراهن به دماغش رسید چشم نابینا بینا شد. و چون زلیخا را عشق مستهلک گردانید، تا وصلت وی نیافت چشم باز نیافت و این طریقی پس عجب است که یکی هوی پرورد و یکی هوی گذارد.
Ва низ гуфтаанд ки : « ишқро зид несту ҳақи таъолиро зид нест то бар ваии он раво бошад . »
و نیز گفته‌اند که: «عشق را ضد نیست و حق تعالی را ضد نیست تا بر وی آن روا باشد.»
Ва андари ин , фусӯл латифед аммо мари хавфи ттўилро бар ин миқдор кифоят кардаму ҳўоълм .
و اندر این، فصول لطیف اید اما مر خوف تطویل را بر این مقدار کفایت کردم و هواعلم.