Гӯйанд Искандари рӯмии пеш аз анки гирди ҷаҳони бгшти хобҳои гӯногӯн медид ки ҳама роҳ бидон май барад ки ин ҷаҳон ӯро шавад . Ва аз ани хобҳо яке он буд ки ҷумлаи ҷаҳони яке ангуштарӣ шудӣ ва ба ангушти вай андар омадӣ валикин ӯро нигин набӯдӣ . Чун аз арсттолис бипурсед гуфт « ин ҷаҳони ҳамаи малик ту гардаду турои бас азон бархӯрдорӣ набӯд , чаҳ ангуштарӣ вилоятаст ту нигини султони вай »

گویند اسکندر رومی پیش از آنک گرد جهان بگشت خوابهای گوناگون می‌دید که همه راه بدان می‌برد که این جهان او را شود و از آن خوابها یکی آن بود که جمله جهان یکی انگشتری شدی و به انگشت وی اندر آمدی ولیکن او را نگین نبودی. چون از ارسططالیس بپرسید گفت «این جهان همه ملک تو گردد و ترا بس از آن برخورداری نبود، چه انگشتری ولایتست و نگین سلطان وی»