Чунин гӯйанд ки одами алайҳи ассалом гандум бихӯрад ва аз биҳишт бадар афтод . Эзади таъолии гандуми ғизоӣ ӯ кард ; ҳар чанд аз вай мехӯрд сирӣ наёфт . Ба эзад таъолӣ бинолед ; ҷӯи бФрстод то азон нон кард ва бихӯрад ва ба сирӣ расед . Онгаҳ вайро ба фол доштӣ ки ӯро дидӣ сабзу тоза , ва азон гуҳи бози андари миёни мулӯк аҷам бимонад ки ҳар соли ҷӯ ба наврӯзи бхўостндӣ аз баҳри манфиату муборакӣ ки дараваст .

چنین گویند که آدم علیه السلام گندم بخورد و از بهشت بدر افتاد. ایزد تعالی گندم غذای او کرد؛ هر چند از وی می‌خورد سیری نیافت. به ایزد تعالی بنالید؛ جو بفرستاد تا ازان نان کرد و بخورد و به سیری رسید. آنگه وی را به فال داشتی که او را دیدی سبز و تازه، و ازان گه باز اندر میان ملوک عجم بماند که هر سال جو به نوروز بخواستندی از بهر منفعت و مبارکی که دروست.