Фхролдўлаҳи бародари пнохсрўи онгоҳ ки бигурехт ва бншобўр омад соҳиби забон бар вай дароз кард , ва баномҳо вайро нкўҳид ва оқаш хонд , ваии фаслии набшат ва бсоҳб фиристод , ва гуфт турои шамшеру марои қалами Фонзри аиҳмои ақўӣ , соҳиб дар ҷавоби набшати алсиФи ақўӣу алқлми аъло Фонзри аиҳмои акФӣ , Фхролдўлаҳи он рқъаҳро бар шамси алмъолӣ арза кард Қобӯси вшгири зери он набшати қдоФлҳи ман тзкӣу қади хоби ман кизбу тўлӣ .

فخرالدوله برادر پناخسرو آنگاه که بگریخت و بنشابور آمد صاحب زبان بر وی دراز کرد، و بنامها وی را نکوهید و عاقش خواند، وی فصلی نبشت و بصاحب فرستاد، و گفت ترا شمشیر و مرا قلم فانظر ایهما اقوی، صاحب در جواب نبشت السیف اقوی و القلم اعلی فانظر ایهما اکفی، فخرالدوله آن رقعه را بر شمس المعالی عرضه کرد قابوس وشگیر زیر آن نبشت قدافلح من تزکی و قد خاب من کذب و تولی .