Чунин гӯйанд ки аз сӯрати чаҳорпоёни ҳеҷ сӯрати некӯтар аз асп нест , чаҳ ваии шоҳи ҳамаи чаҳорпоён чарандааст . Ва расӯли алайҳи ассалом фармӯдааст « алхири мъқўди фии нўосии алхил » гуфт « некӣ дар паҳлавии пешонии асп бастааст »у мари аспро порсиёни боди ҷон хондаанд ,у рӯмёни онро боди пой ,у таркони гоми зани коми даҳ ,у ҳиндӯони тахти парон , ва тозён барроқ бар замин . Ва гӯйанд он Фриштаҳ ки гардун офтоб кашад басӯрат аспаст алўси ном . Ва дар ҳадиси асп , бузургонро сухан бисёраст . Чунин гӯйанд рӯзӣ бар сулаймони алайҳи ассаломи асп арз карданд . Вай гуфт « шукри худои таъолӣ (ро ) ки ду бодро фармон бурдор ман кард , яке боҷон ва яке беҷон , то бикии замин май сипараму бикии ҳаво . »у оФридўнро пурседанд ки « эй малик чаро бар асп нанишинӣ ? » гуфт « тарсам ки яздонро шукр бўоҷбӣ натавонам гузорад » ва Кайхусрав гуфт « ҳеҷ чиз дар подшоҳӣ бар ман гиромитар аз асп нест »

چنین گویند که از صورت چهارپایان هیچ صورت نیکوتر از اسپ نیست، چه وی شاه همه چهارپایان چرنده است. و رسول علیه السلام فرموده است « الخیر معقود فی نواصی الخیل » گفت « نیکی در پهلوی پیشانی اسپ بسته است » و مر اسپ را پارسیان باد‌جان خوانده اند، و رومیان آن را باد‌‌پای، و ترکان گام‌زن کام‌ده، و هندوان تخت‌پران، و تازیان براق بر زمین. و گویند آن فریشته که گردون آفتاب کشد بصورت اسپست الوس نام. و در حدیث اسپ، بزرگان را سخن بسیارست. چنین گویند روزی بر سلیمان علیه السلام اسپ عرض کردند. وی گفت « شکر خدای تعالی (را) که دو باد را فرمان بردار من کرد، یکی باجان و یکی بی‌جان، تا بیکی زمین می‌سپرم و بیکی هوا. » و آفریدون را پرسیدند که « ای ملک چرا بر اسپ ننشینی ؟» گفت « ترسم که یزدان را شکر بواجبی نتوانم گزارد » و کیخسرو گفت « هیچ چیز در پادشاهی بر من گرامی تر از اسپ نیست »