Бози мӯнис шикоргоҳ мулӯкаст , ва ба ваии шодии оранд ,у вайро дӯст доранд , ва дар бози хуйҳо буд чунонк андари мулӯк буд , аз бузурги муншӣу покизагӣ . Ва пешинагон чунин гуфтаанд ки « шоҳи ҷонварон гўштхўор бозасту шоҳи чаҳорпоёни гёҳхўори аспу шоҳи гавҳарҳои ногдозндаҳи ёқӯту шоҳи гавҳарҳои гдозндаҳи зар . » ва аз баҳри ин ҳол , бози бмлўки махсӯс тараст ки бадӣгари мардумон ,у мари бозро ҳишматӣаст ки парандагони дигарро нест ,у уқоб аз вай бузургтараст валикини вайро он ҳишмат нест ки бозро ,у подшоҳони дидори вайро бФол доранд , ва чун боз бе тъбии сабк бар даст вай нишинад ,у рӯи сӯй подшоҳ кунад , далел он бошад ки вайро вилоятии нав бадаст ояд , ва бар хилофи ин бъкс . Ва чун буқати бархестани сари фурӯди орад ва боз бардорад далел кунад ки заъфии бакори малик дар ояд , ва чун бархезад ва ? ? кунад , ё шикор бигирад ва бар гирифта бонг кунад , ташвиш сипоҳ бошад , ва чун буқати бархестан аҳор накунад нақсоне падед ояд , ва чун бичишам рости сӯй осмон нигарад корҳои ( малик ) баландӣ гирад , ва чун бичишам чап нигарад халалӣ бошад , ва чун ( бар ) осон бисёр нигарад далели зафару нусрат буд , ва чун базмин бисёр нигарад машғӯлӣ бошад , ва чун боз осӯда бошаду бшкоргоаҳ бо бозии дигар ҷанг уфтад душмании нав падед ояд .

باز مونس شکارگاه ملوکست، و به وی شادی آرند، و وی را دوست دارند، و در باز خویها بود چنانک اندر ملوک بود، از بزرگ منشی و پاکیزگی. و پیشینگان چنین گفته‌اند که « شاه جانوران گوشتخوار بازست و شاه چهارپایان گیاهخوار اسپ و شاه گوهرهای ناگدازنده یاقوت و شاه گوهرهای گدازنده زر .» و از بهر این حال، باز بملوک مخصوص‌تر است که بدیگر مردمان، و مر باز را حشمتی است که پرندگان دیگر را نیست، و عقاب از وی بزرگتر است ولیکن وی را آن حشمت نیست که باز را، و پادشاهان دیدار وی را بفال دارند، و چون باز بی‌تعبی سبک بر دست وی نشیند، و رو سوی پادشاه کند، دلیل آن باشد که وی را ولایتی نو بدست آید، و بر خلاف این بعکس. و چون بوقت برخاستن سر فرود آرد و باز بردارد دلیل کند که ضعفی بکار ملک در آید، و چون برخیزد و ؟؟ کند، یا شکار بگیرد و بر گرفته بانگ کند، تشویش سپاه باشد، و چون بوقت برخاستن اهار نکند نقصانی پدید آید، و چون بچشم راست سوی آسمان نگرد کارهای (ملک) بلندی گیرد، و چون بچشم چپ نگرد خللی باشد، و چون (بر) آسان بسیار نگرد دلیل ظفر و نصرت بود، و چون بزمین بسیار نگرد مشغولی باشد، و چون باز آسوده باشد و بشکارگاه با بازی دیگر جنگ افتد دشمنی نو پدید آید.