Деҳқони қазои басӣ чу мо кишту дуруд
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
Ғам хӯрдан беҳуда намедорад суд
غم خوردن بیهوده نمیدارد سود
Пар кун қадаҳ май ба кафами дрнаҳи зуд
پر کن قدح می به کفم درنه زود
То боз хӯрам ки бӯданиҳо ҳама буд
تا باز خورم که بودنیها همه بود