Даврӣ ки дар [ ӯ ] омадан ва рафтани мост ,

دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست،

ӯро на ниҳоят , на бдоит пайдост ,

او را نه نهایت، نه بدایت پیداست

Кас меназанад дамии дарин маънии рост ,

کس می‌نزند دمی در این معنی راست،

Кин омадан аз куҷо ва рафтан ба куҷост !

کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست؟!