Чун ҳосили одамии дарин ҷои дўдр ,

چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر 

Ҷузи дарди дил ва додан ҷон нест дигар ;

جز دردِ دل و دادنِ جان نیست دگر

Хуррами дили он ки як нафас зинда набӯд ,

خرّم دلِ آن‌ که یک نفس زنده نبود

Ва осӯда касе ки худ назод аз модар !

و آسوده کسی‌ که خود نزاد از مادر!