Дар гӯш дилам гуфт фалаки пинҳонӣ :
در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:
Ҳукмӣ ки қазо буд зи ман май доне ?
حُکمی که قضا بُوَد ز من میدانی؟
Дар гардиши худ агар марои дасти бадӣ ,
در گردشِ خود اگر مرا دست بُدی،
Худро брҳондмии зи сари гирдоне .
خود را برهاندمی ز سرگردانی