Аз тан чу бирафт ҷони поки ман ва ту ,

از تن چو برفت جان پاک من و تو

Хиштӣ ду ниҳанд бар муғоки ман ва ту ;

خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو

Ва онгаҳ з барои хишти гӯри дгарон ,

و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران

Дар колбудии кашанди хоки ман ва ту .

در کالبدی کشند خاکِ من و تو!

Хониш
рбоъӣ 57 — сҳӣл қосмӣ