Рӯзӣ ки ниҳоли умри ман канда шавад ,

روزی که نهالِ عمر من کنده ‌شود،

Ва аҷзоами зи як дигар пароканда шавад ;

و اجزام ز یک‌ دگر پراکنده شود

Гар зон ки суроҳеӣ кунанд аз гули ман ,

گر زان‌ که صراحیی کُنند از گِل من،

Ҳоле ки зи бода пар кунӣ зинда шавад .

حالی که ز باده پُر کنی زنده شود