Авроди толибону соликон он бошад ки ба иҷтиҳоду бандагӣ машғӯл шаванду замонро ки қисмат карда бошанд дар ҳар корӣ то он замон муваккил шавад эшонро ҳам чун рақибӣ , ба ҳукми одат [ бидон кор кашад ] Маслан чун бомдод бархезад он соъат ба ибодати аввалитар ки нафаси сокин тарасту софитар , ҳаркас бидон навъи бандагӣ ки лоиқ ӯ бошаду андозаи нафаси шариф ӯ мекунаду баҷо май ораду анои лнҳни алсоФўну анои лнҳни алмсбҳўн . Садҳазор сафаст ҳарчанд ки поктар мешавад пештар мебаранд ва ҳарчанд камтар мешавад ба сафи пас тар мебаранд ; ки ахрўҳни ман ҳайси ахрҳни аллоҳ . Ин қисса дарозаст ва азин дарози ҳеҷ гзир нест ҳаркии ин қиссаро кӯтоҳ кард умри худроу ҷони худро кӯтоҳ кард алои ман ъсми аллоҳ . Ва аммо авроди восилон ба қадар фаҳм мегӯям ; он бошад ки бомдод , арвоҳи муқаддасу млоикаҳи мутаҳҳар ва он халқ ки лоиълмҳми алои аллоҳ ки номи эшон махфӣ доштааст аз халқ аз ғояти ғайрат , ба зиёрати эшон биёянду рояти анноси идхлўни фии дайни аллоҳу алмлоӣкаҳи идхлўни алайҳими ман кули боб . Ту паҳлавӣ эшон нишастае ва набинӣ ва аз он суханҳоу саломҳоу ханда ҳо нашнавӣ ва ин чаҳ аҷаб меояд ки бемор дар ҳолати наздики марг хаёлот бинад ки онкии паҳлавӣ ӯ буд хабар надорад ва нашунӯд ки чаҳ мегуяд . Он ҳақоиқи ҳазор бор аз ин хаёлоти латиф тараст ва ин то бемор нашавад набинад ва нашунӯд ва он ҳақоиқро то намирад пеш аз марг набинад . Он зиёраткунанда ки аҳволи нозукии авлиёро медонаду азимати эшонроу онч дар хизмат ӯ аз аввали бомдоди чандини млоику арвоҳи мутаҳҳар омадаанд бешумор таваққуф мекунад то набояд ки дар миёни чунон аврод даройанд шайхро заҳмат бошад чунонк ғуломон ба дар сарои подшоҳ ҳозир шаванд ҳар бомдод , вирдашон он бошад ки ҳар якро мақомии маълуму хидматии маълуму парастишии маълум , баъзе аз давр хизмат кунанду подшоҳ даришон нанигарад ва нодид оради алои бандагони подшоҳи бенанд ки фалон , хизмат кард . Чун подшоҳ шуд вирд ӯ он бошад ки бандагони биёянд ба хизмати вай аз ҳар тарафӣ , зеро бандагӣ намонад тхлқўои бохаллоқи аллоҳ ҳосил шуд канти ?лаи смъоу бсрои ҳосили гашт ва ин мақомӣаст сахти азим ; гуфтани ҳам ҳайфаст ки азимати он ба айну зӣ ва мему тӣ дар фаҳм наёяд . Агар андакӣ аз азимати он , роҳ ёбад на айн ва на махраҷи ҳарф айн монад на даст монад ва на ҳиммат монад . Аз лашкарҳои анвор , шаҳри вуҷӯд хароб шавад ани алмулуки азои дхлўои қарияи аФсдўҳо . Шутурӣ дар хона ӣ кучак дар ояд хона вайрон шавад аммо дар он харобии ҳазор ганҷ бошад . ( шеър ) ганҷ бошад ба мавзеи вайрони саг буд саги биҷои ободон . Ва чун шарҳи мақоми соликонро дарози гуфтеми шарҳи аҳволи восилонро чаҳ гӯйем ? алои онро ниҳоят нест инро ниҳоят ҳаст ; ниҳояти соликон висоласт ; ниҳояти восилон чаҳ бошад ? он васлӣ ки онро фироқи натавонад бӯдан . Ҳеҷ ангурии боз ғӯра нашавад ва ҳеҷ миваи пухтаи боз хом нагардад . ( шеър ) ҳаром дорам бо мардумони сухани гуфтан ва чун ҳадис ту ояд сухан дароз кунам . Валлоҳ дароз намекунам кӯтаҳ мекунам . ( шеър ) хӯн мехӯрам ва ту бода май пиндории ҷон май барӣ ва ту дода май пиндорӣ . Ҳрки инро кӯтоҳ кард чунон буд ки роҳи ростро раҳо кунаду роҳи биёбон мӯҳлик гирад ки фалони дарахт наздикаст .