Сифати яқин , шайх комиласт заннҳои некуии рости мурӣдон ӯ шуд . Алии аттафовути занну ағлаби ағлаби занну алии ҳозо . Ҳамчунин ҳар заннӣ ки афзӯн тараст он занн ӯ ба яқини наздиктар ва аз инкори давртар луи вазни имони абии бикри ҳамаи знўни рост аз яқин шер мехуранд ва меафзойанд ва он ширхўрдн ва афзудани нишони он таҳсили зёдтӣ заннаст ба илму амал то ҳар яке яқин шавад ва дар яқин фонӣ шаванд ба куллӣ зеро чун яқин шаванд занн намонад ва ин шайху мурӣдони зоҳир шуда дар олами аҷсоми нақшҳои он шайх яқинанду мурӣдонаши далел бар онки ин нақшҳо мтбдл мешаванд дўрои бъддўри вқрнои баъди қарн ва он шайхи яқину фарзандонаш ки знўн ростанд қоиманд дар олами алии мари алодўору алқрўни ман ғайри тбдли бози знўни ғолти золи мункири рондагони шайх яқинанд ки ҳар рӯзи азу давртар шаванд ва ҳар рӯз пас таранд зеро ҳар рӯз меафзойанд дар таҳсилӣ ки он занни бадро биафзояди фии қлўбҳми марази Фзодҳми аллоҳи мрзо акнӯн хоҷагон хурмо мехуранду асирон хор мехуранд қоли аллоҳи таъолии аФлои инзрўни илои алобли аломни тобу омни въмли солҳои Фоўлӣки ибдли аллоҳи сётҳми ҳасанот ҳар таҳсилӣ ки кардааст дар ифсоди занни ин соъат қӯт шавад дар ислоҳи занн ҳамчунонк дуздии доно тавба кард ва шаҳна шуд он ҳамаи таррориҳои дуздӣ ки май варзеди ин соъат қӯт шуд дар эҳсону адл . Ва фазл дорад бар шаҳнагони дигар ки аввали дузд набӯдаанд зеро он шаҳна ки дуздӣ ҳо кардааст ; шеваи дуздонро медонад аҳволи дуздони азу пӯшида намонад ва ин чунин кас агар шайх шавад комил бошаду меҳтари оламу Меҳдии замон .

صفتِ یقین، شیخ کامل است ظنّ‌های نیکویی راستِ مریدان او شد. علی التفّاوت ظنّ و اغلب اغلب ظن و علی هذا. همچنین هر ظنّی که افزون‌ترست آن ظنّ او به یقین نزدیکتر و از انکار دورتر لَوْ وُزِنَ اِیَمَانُ اَبِیْ بَکْرٍ همه ظنون راست از یقین شیر می‌خورند و می‌افزایند و آن شیرخوردن و افزودن نشان آن تحصیل زیادتی ظنّ است به علم و عمل تا هر یکی یقین شود و در یقین فانی شوند به کلّی زیرا چون یقین شوند ظن نمانَد و این شیخ و مریدان ظاهر شده در عالم اجسام نقش‌های آن شیخ یقین‌اند و مریدانش دلیل بر آنک این نقش‌ها متبدّل می‌شوند دَوْراً بَعْدَدَوْرٍ وَقَرْناً بَعْدَ قَرْنٍ و آن شیخ یقین و فرزندانش که ظنون راستند قایمند در عالم عَلی مِّرِ الْادْوَارِ وَ الْقُرُوْنِ مِنْ غَیْرَ تَبَدُّلٍ باز ظنون غالط ضال منکر راندگان شیخ یقین‌اند که هر روز ازو دورتر شوند و هر روز پس‌ترند زیرا هر روز می‌افزایند در تحصیلی که آن ظنّ بد را بیفزاید فِیْ قُلُوْبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً اکنون خواجگان خرما می‌خورند و اسیران خار می‌خورند قَالَ اللهُّ تَعَالی اَفَلَا یَنْظُرُوْنَ اِلَی الْاِبِلِ اِلَامَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَاوُلَئکَ یُبَدِّلُ اللهُّ سَیِّاتِهِم حَسَنَاتٍ هر تحصیلی که کرده است در افساد ظن این ساعت قوّت شود در اصلاح ظنّ همچنانک دزدی دانا توبه کرد و شحنه شد آن همه طرّاری‌های دزدی که می‌ورزید این ساعت قوّت شد در احسان و عدل. و فضل دارد بر شحنگان دیگر که اوّل دزد نبوده‌اند زیرا آن شحنه که دزدی‌ها کرده است؛ شیوهٔ دزدان را می‌داند احوال دزدان ازو پوشیده نمانَد و این چنین کس اگر شیخ شود کامل باشد و مهتر عالم و مهدی زمان.