« халқи одами алии сӯрата » одамиёни ҳама мазҳар металабанд , бисёр занон бошанд ки мастур бошанд аммо рӯ боз кунанд то матлӯбии худро биёзмоианд чунонк ту астараро биёзмое . Ва ошиқ ба маъшӯқ мегуяд « ман нхФтм ва нахурдам ва чунин шудам ва чунон шудам бе ту » мъниш ин бошад ки « ту мазҳар май талабии мазҳари ту манам » то бадви маъшӯқии фурӯшӣ , ва ҳамчунин уламоу ҳунармандони ҷумла мазҳар металабанд . « канти кнзои мхФёи Фоҳббти ани аърФ » , « халқи одами алии сӯратае алии сувараи аҳкома » аҳком ӯ дар ҳамаи халқ пайдо шавад , зеро ҳама зилл ҳақанду соя ба шахс монад . Агар панҷ ангушт боз шавад соя низ боз шавад ва агар дар рукӯъ равад сояи ҳам дар рукӯъ равад ва агар дароз шавад ҳам дароз шавад пас халқи толиб , толиби матлӯбӣ ва маҳбӯбӣанд ки хоҳанд то ҳамаи муҳиб ӯ бошанду хозеъ , ва бо аъдоӣ ӯ аду ва бо авлиёӣ ӯ дӯст . Ин ҳамаи аҳкому сифот ҳақаст ки дар зилл май намояд « ғояи мо фии албоб » ин зилли мо аз мо бехабараст , аммо мо бохабарем валикини нисбат ба илми худои ин хабари мо ҳукм бехабарӣ дорад . Ҳарчӣ дар шахс бошад ҳама дар зилл нанамояд ҷузи баъзе чизҳо . Пас ҷумлаи сифоти ҳақи дарин зилл мо нанамояд баъзе намояд ки « ва мо аўтитми ман алълми алои қлило » .

«خَلَقَ آدَمَ عَلی صُوْرَتِهِ» آدمیان همه مظهر می‌طلبند، بسیار زنان باشند که مستور باشند امّا رو باز کنند تا مطلوبیِ خود را بیازمایند چنانک تو اُستره را بیازمایی. و عاشق به معشوق می‌گوید «من نخفتم و نخوردم و چنین شدم و چنان شدم بی‌تو» معنیش این باشد که «تو مظهر می‌طلبی مظهر تو منم» تا بدو معشوقی فروشی، و همچنین علما و هنرمندان جمله مظهر می‌طلبند. «کُنْتُ کَنْزاً مَخْفِیاً فَاحْبَبْتُ اَنْ اَعْرَفُ»، «خلق آدم علی صورته اَی علی صورة احکامه» احکام او در همه خلق پیدا شود، زیرا همه ظلّ حقّند و سایه به شخص ماند. اگر پنج انگشت باز شود سایه نیز باز شود و اگر در رکوع رود سایه هم در رکوع رود و اگر دراز شود هم دراز شود پس خلق طالب، طالب مطلوبی و محبوبی‌اند که خواهند تا همه محبّ او باشند و خاضع، و با اعدای او عدو و با اولیای او دوست. این همه احکام و صفات حقّ است که در ظلّ می‌نماید «غایة ما فی الباب» این ظلّ ما از ما بی‌خبر است، امّا ما باخبریم ولیکن نسبت به علم خدا این خبر ما حکم بی‌خبری دارد. هرچه در شخص باشد همه در ظلّ ننماید جز بعضی چیزها. پس جملهٔ صفات حق درین ظلّ ما ننماید بعضی نماید که «وَ مَا اُوْتِیْتُمْ مِنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِیْلاً».