Куштани он мард бар дасти ҳаким
کُشتن آن مرد بَر دست حکیم
На паии аўмид буд ва на зи бим
نه پی اومید بود و نه ز بیم
ӯ нкштш аз барои табъи шоҳ
او نکُشتش از برای طبع شاه
То наомад амру илҳоми илоҳ
تا نیامد امر و الهامِ اِله
Он писарро каш Хизр бибаред ҳалқ
آن پسر را کِش خضر بُبرید حلق
Сари онро дар наёбади оми халқ
سِرِّ آن را در نیابد عام خَلق
Онк аз ҳақ ёбад ӯ ваҳйу ҷавоб
آنک از حق یابد او وَحی و جواب
Ҳарчӣ фармоед буд айни савоб
هرچه فرماید بود عین صواب
Онк ҷон бахшад агар бикашад равост
آنک جان بخشد اگر بکشد رواست
Нойибасту даст ӯ даст худост
نایبَست و دستِ او دستِ خداست
Ҳамчуи Исмоили пешаши сари буна
همچو اسماعیل پیشش سَر بنه
Шоду хандони пеши теғаш ҷон бидиҳ
شاد و خندان پیش تیغش جان بده
То бимонад ҷонати хандон то абад
تا بماند جانت خندان تا ابد
Ҳамчуи ҷони поки Аҳмад бо аҳад
همچو جانِ پاکِ احمد با احد
Ошиқон онгаҳ шароби ҷони кашанд
عاشقان آنگه شراب جان کشند
Ки ба дасти хеши хубонишони кашанд
که به دست خویش خوبانشان کُشند
Шоҳи он хӯн аз пай шаҳват накард
شاه آن خون از پی شهوت نکرد
Ту раҳо кун бадгумонӣу набард
تو رها کن بدگمانی و نبرد
Ту гумони барадӣ ки кард олӯдагӣ
تو گمان بُردی که کرد آلودگی
Дар сафои ғаш кӣ ҳиллади полудагӣ
در صَفا غِش کی هِلد پالودگی
Баҳр онаст ин риёзати венаи ҷафо
بهر آنست این ریاضت وین جَفا
То бар оради кӯра аз нуқраи ҷафо
تا بر آرد کوره از نقره جُفا
Баҳр онаст имтиҳони неку бад
بهر آنست امتحانِ نیک و بَد
То баҷушад бар сари оради зари збд
تا بجوشد بر سر آرد زر زَبَد
Гар набӯдӣ кораши илҳоми илоҳ
گر نبودی کارش الهامِ اِله
ӯ сегӣ будӣ дронндаҳ на шоҳ
او سگی بودی دراننده نه شاه
Пок буд аз шаҳвату ҳирсу ҳаво
پاک بود از شهوت و حرص و هوا
Нек кард ӯ лек неки бади намо
نیک کرد او لیک نیکِ بَدنما
Гар Хизр дар баҳри киштиро шикаст
گر خَضِر در بحر کشتی را شکست
Сад дурустӣ дар шикаст Хизр ҳаст
صد درستی در شکست خضر هست
Ваҳми Мӯсо бо ҳамаи нуру ҳунар
وَهم موسی با همه نور و هنر
Шуд аз он маҳҷӯби ту бе пари мпр
شد از آن محجوبْ تو بی پر مپر
Он гул сурхаст ту хунаш махон
آن گُل سُرخست تو خونش مخوان
Маст ақласт ӯ ту маҷнӯнаш махон
مستِ عقلست او تو مجنونش مخوان
Гар бадии хӯни мусулмони ком ӯ
گر بدی خون مسلمان کامِ او
Кофарамгар ?бардамии ман ном ӯ
کافرم گر بُردَمی من نام او
намебилразад арш аз мадҳи шқӣ
میبلرزد عرش از مدح شَقی
бадгумон гардад зи мадҳаши муттақе
بدگمان گردد ز مدحش مُتَّقی
Шоҳ буду шоҳи баси огоҳ буд
شاه بود و شاهِ بس آگاه بود
Хос буду хоссаи аллоҳ буд
خاص بود و خاصهٔ الله بود
Он касеро каши чунин шоҳӣ кашад
آن کسی را کش چنین شاهی کُشد
Сӯии бахту беҳтарин ҷоҳӣ кашад
سوی بخت و بهترین جاهی کَشد
Гар надидӣ суд ӯ дар қаҳр ӯ
گر ندیدی سود او در قهرِ او
Кӣ шудӣ он лутфи мутлақи қаҳрҷу
کی شدی آن لطف مُطلق قهرجو
Бача меларзад аз он неши ҳҷом
بچّه میلرزد از آن نیشِ حَجام
Модари мушфиқ дар он дами шодком
مادر مشفق در آن دم شادکام
Ним ҷон бастанд ва сад ҷон диҳад
نیم جان بستاند و صد جان دهد
Онч дар ваҳмат наёяд он диҳад
آنچ در وهمت نیاید آن دهد
Ту қиёс аз хеш майгирӣ валек
تو قیاس از خویش میگیری ولیک
Даври даври афтода Эй бингар ту нек
دور دور افتادهای بنگر تو نیک