Гуфт сидиқа ки эй зубдаи вуҷӯд

گفت صدیقه که ای زبدهٔ وجود

Ҳикмати борони имрӯзӣн чаҳ буд

حکمت باران امروزین چه بود

Ин зи боронҳои раҳмат буд ё

این ز بارانهای رحمت بود یا

Баҳр таҳдидасту адли кибриё

بهر تهدیدست و عدل کبریا

Ин аз он лутфи баҳорӣот буд

این از آن لطف بهاریات بود

ё зи пойизии пари офот буд

یا ز پاییزی پر آفات بود

Гуфт ин аз баҳр таскин ғамаст

گفت این از بهر تسکین غمست

Каз мусӣбат бар нажод одамаст

کز مصیبت بر نژاد آدمست

Гар бар он оташ бимонадӣ одамӣ

گر بر آن آتش بماندی آدمی

Баси харобӣ дар фитодӣу камӣ

بس خرابی در فتادی و کمی

Ин ҷаҳон вайрон шудӣ андари замон

این جهان ویران شدی اندر زمان

Ҳирсҳо берун шудӣ аз мардумон

حرصها بیرون شدی از مردمان

Астни ин олам эй ҷон ғифлатаст

استن این عالم ای جان غفلتست

Ҳӯшёрии ин ҷаҳонро офатаст

هوشیاری این جهان را آفتست

Ҳӯшёрӣ зон ҷаҳонаст ва чу он

هوشیاری زان جهانست و چو آن

Ғолиб ояд паст гардад ин ҷаҳон

غالب آید پست گردد این جهان

Ҳӯшёрии офтобу ҳирси ях

هوشیاری آفتاب و حرص یخ

Ҳӯшёрии об ва ин олами всх

هوشیاری آب و این عالم وسخ

Зон ҷаҳони андак тарашшӯҳ ме расад

زان جهان اندک ترشح می‌رسد

То нағаррад дар ҷаҳони ҳирсу ҳасад

تا نغرد در جهان حرص و حسد

Гар тарашшӯҳ бештар гардад зи ғайб

گر ترشح بیشتر گردد ز غیب

На ҳунар монад дарин олам на айб

نه هنر ماند درین عالم نه عیب

Ин надорад ҳади сӯии оғози рӯ

این ندارد حد سوی آغاز رو

Сӯии қиссаи марди мутриби бози рӯ

سوی قصهٔ مرد مطرب باز رو