Мутрибӣ каз вай ҷаҳон шуд пари тараб

مطربی کز وی جهان شد پر طرب

Рустаи зи овозаши хаёлоти аҷаб

رُسته ز آوازش خیالاتِ عجب

Аз навояши мурғи дил парон шудӣ

از نوایش مرغ دل پرّان شدی

Вази садояши ҳуши ҷон ҳайрон шудӣ

وز صَدایش هوشِ جان حیران شدی

Чун баромади рӯзгор ва пер шуд

چون برآمد روزگار و پیر شد

Бози ҷонаш аз аҷз , пашша гир шуд

بازِ جانْشْ از عجز، پشّه‌گیر شد

Пушт ӯ хами гашт ҳамчун пушти хам

پشت او خم گشت همچون پشت خُم

Абрувон бар чашм ҳамчун полдм

ابروان بر چشم همچون پالْدُم

Гашти овози латифи ҷони Фзош

گشت آواز لطیفِ جان‌فزاش

Зишт ва назд каси нирзидӣ ба лоаш

زشت و نزد کس نیرزیدی به لاش

Он навой рашки Зуҳраи омада

آن نوایِ رشکِ زهره آمده

Ҳамчуи овози хари перӣ шуда

همچو آواز خر پیری شده

Худ кадомин хуш ки ӯ нохуш нашуд

خود کدامین خوش که او ناخوش نشد

ё кадомин сақфи кон мФрш нашуд

یا کدامین سقف کان مِفْرَش نشد

Ғайри овози азизон дар судӯр

غیر آواز عزیزان در صُدور

Ки буд аз акси дамашони нафхи сувар

که بوَد از عکسِ دَمْشان نفخِ صور

Андарунии кондрўнҳои маст аз ӯст

اندرونی کاندرونها مست از اوست

Нестии кин ҳстҳомон ҳаст аз ӯст

نیستی کین هستهامان هست از اوست

Каҳрабои фикр ва ҳар овоз ӯ

کهربای فکر و هر آواز او

Лиззати илҳому ваҳйу роз ӯ

لذت الهام و وحی و راز او

Чунк мутриби пертар гашту заъиф

چونک مطرب پیرتر گشت و ضعیف

Шуд з бе касбии раҳин як рғиФ

شد ز بی کسبی رهین یک رَغیف

Гуфт : умр ва муҳлатам додӣ басӣ

گفت: عمر و مهلتم دادی بسی

Лутфҳо кардӣ худоё бо хасӣ !

لطفها کردی خدایا با خسی!

Маъсият варзидаам ҳафтод сол

معصیت ورزیده‌ام هفتاد سال

Боз нагирифтӣ зи ман рӯзӣ навол

باز نگرفتی ز من روزیْ نَوال

Нест касби имрӯзи меҳмон ту ам

نیست کسب امروز مهمان تُوَم

Чанги баҳри ту занами кон ту ам

چنگ بهر تو زنم کان تُوَم

Чангро бардошт ва шуд аллоҳи ҷӯ

چنگ را برداشت و شد الله‌جو

Сӯии гӯристони Ясриби оҳи гӯ

سوی گورستان یثرب آه‌گو

Гуфт : хоҳам аз ҳақ , абрешими баҳо

گفت: خواهم از حق، ابریشم‌بها

Кӯ ба некуии пазиради қалб ҳо

کو به نیکویی پذیرد قلب‌ها

Чунк зад бисёру гирёни сари ниҳод

چونک زد بسیار و گریان سر نهاد

Чанг болин кард ва бар гӯрӣ фитод

چنگ بالین کرد و بر گوری فتاد

Хоби барадаши мурғи ҷонаш аз ҳабс раст

خواب بردش مرغ جانْش از حبس رست

Чангу чангиро раҳо кард ва биҷуст

چنگ و چنگی را رها کرد و بجَست

Гашти озод аз тану ранҷи ҷаҳон

گشت آزاد از تن و رنج جهان

Дар ҷаҳони содау саҳрои ҷон

در جهانِ ساده و صحرای جان

Ҷон ӯ онҷои сароёни моҷаро

جان او آنجا سُرایان ماجرا

Кандар ӣнҷогар бмондндии маро

کاندر اینجا گر بماندندی مرا

Хуши бадии ҷонами дарин боғу баҳор

خوش بُدی جانم درین باغ و بهار

Масти ин саҳроу ғайбии лолаи зор

مست این صحرا و غیبی لاله‌زار

Бепар ва бепо сафар ме кардамӣ

بی پر و بی پا سفر می‌کردمی

Белабу дандони шукр май хўрдмӣ

بی لب و دندان شکر می‌خَوردمی

Зикру фикрии фориғ аз ранҷи димоғ

ذکر و فکری فارغ از رنج دِماغ

Кардамӣ бо сокинони чарх , лоғ

کردمی با ساکنان چرخ، لاغ

Чашми баста олимӣ ме дидамӣ

چشم بسته عالمی می‌دیدمی

Вирду райҳон бекафӣ май чидмӣ

وَرد و ریحان بی کفی می‌چیدمی

Мурғи обии ғарқи дарёии асал

مرغ آبی غرق دریای عسل

Айни Айюбӣ , шаробу мғтсл

عین ایوبی، شراب و مغتسل

Ки бадви Айюб аз по то ба фарқ

که بدو ایوب از پا تا به فرق

Пок шуд аз ранҷҳо чун нури шарқ

پاک شد از رنجها چون نور شرق

Маснавӣ дар ҳаҷмгар будӣ чу чарх

مثنوی در حجم گر بودی چو چرخ

Дар нгнҷидии дарави зини ним брх

در نگنجیدی درو زین نیم بَرخ

Кони замину осмони баси фарох

کان زمین و آسمانِ بس فراخ

Кард аз танагии диламро шохи шох

کرد از تنگی دلم را شاخ‌شاخ

Венаи ҷаҳонии кандарин хобам намӯд

وین جهانی کاندرین خوابم نمود

Аз гушоиши пару боламро гушӯд

از گشایش پرّ و بالم را گشود

Ин ҷаҳону роҳаш ар пайдои бадӣ

این جهان و راهش ار پیدا بدی

Кам касе як лаҳзае онҷои бадӣ

کم کسی یک لحظه‌ای آنجا بدی

Амр меомад ки на томъ машав

امر می‌آمد که نه طامع مشو

Чун зи пояти хор берун шуд бирав

چون ز پایت خار بیرون شد برو

Мўл мавло мезад онҷои ҷон ӯ

مول مولی می‌زد آنجا جان او

Дар фазои раҳмату эҳсон ӯ

در فضای رحمت و احسان او