Дид Аҳмадро Абуҷаҳл ва бигуфт
دید احمد را ابوجهل و بگفت
Зишти нақшӣ каз банӣ ҳошими шкФт
زشت نقشی کز بنیهاشم شکفت
Гуфт Аҳмади мари варо ки ростӣ
گفت احمد مر ورا که راستی
Рост гуфтӣ гарчи кори аФзостӣ
راست گفتی گرچه کار افزاستی
Дид садиқаш бигуфт эй офтоб
دید صدیقش بگفت ای آفتاب
Неи зи шарқии неи зи ғарбӣ хуш битоб
نی ز شرقی نی ز غربی خوش بتاب
Гуфт Аҳмад рост гуфтӣ эй азиз
گفت احمد راست گفتی ای عزیز
эй раҳидаи ту зи дунёӣ на чиз
ای رهیده تو ز دنیای نه چیز
Ҳозирон гуфтанд эй садри алўрӣ
حاضران گفتند ای صدر الوری
Рост гӯ гуфтӣ ду зиддигӯро чаро
راستگو گفتی دو ضدگو را چرا
Гуфт ман ойӣнаам мсқўли даст
گفت من آیینهام مصقول دست
Тарку ҳиндӯ дар ман он бинад ки ҳаст
ترک و هندو در من آن بیند که هست
эй зан ар таммоъ май бинии маро
ای زن ار طماع میبینی مرا
Зини тҳрии занонаи бартари о
زین تحری زنانه برتر آ
Он тамаъро монаду раҳмат буд
آن طمع را ماند و رحمت بود
Кӯи тамаъи онҷо ки он неъмат буд
کو طمع آنجا که آن نعمت بود
Имтиҳон кун фақрро рӯзии ду ту
امتحان کن فقر را روزی دو تو
То ба фақри андари Ганаи бинии дўтў
تا به فقر اندر غنا بینی دوتو
Сабр кун бо фақр ва бигзор ин малол
صبر کن با فقر و بگذار این ملال
Зонк дар фақраст ъзи зулҷалол
زانک در فقرست عز ذوالجلال
Сирка мафруш ва ҳазорон ҷон бибин
سرکه مفروش و هزاران جان ببین
Аз қаноати ғарқи баҳри ангабин
از قناعت غرق بحر انگبین
Сад ҳазорон ҷони талхии каши нигар
صد هزاران جان تلخیکش نگر
Ҳамчуи гули оғиштаи андари глшкр
همچو گل آغشته اندر گلشکر
эй дариғо мари турои гнҷои бадӣ
ای دریغا مر ترا گنجا بدی
То зи ҷонами шарҳи дил пайдо шудӣ
تا ز جانم شرح دل پیدا شدی
Ин сухан шераст дар пистони ҷон
این سخن شیرست در پستان جان
Бекушанда хуш намегардад равон
بی کشنده خوش نمیگردد روان
Мустамеъ чун ташна ва ҷӯянда шуд
مستمع چون تشنه و جوینده شد
Воъиз ар мурда буд гӯянда шуд
واعظ ار مرده بود گوینده شد
Мустамеъ чун тоза омад бе малол
مستمع چون تازه آمد بیملال
Сдзбон гардад ба гуфтани гунгу лол
صدزبان گردد به گفتن گنگ و لال
Чунк номаҳрам дар ояд аз дирам
چونک نامحرم در آید از درم
Парда дар пинҳон шаванд аҳли ҳарам
پرده در پنهان شوند اهل حرم
Вар дар ояд муҳаррамии давр аз газанд
ور در آید محرمی دور از گزند
Бргшоинди он стирон рӯй банд
برگشایند آن ستیران رویبند
Ҳарчиро хубу хуш ва зебо кунанд
هرچه را خوب و خوش و زیبا کنند
Аз барои дида бино кунанд
از برای دیدهٔ بینا کنند
Кӣ буд овози чангу зеру Бам
کی بود آواز چنگ و زیر و بم
Аз барои гӯш бе ҳиси асм
از برای گوش بیحس اصم
Машкро беҳудаи ҳақи хуш дам накард
مشک را بیهوده حق خوشدم نکرد
Баҳр ҳис карду пай ахшм накард
بهر حس کرد و پی اخشم نکرد
Ҳақи замину осмон бар сохтаи сет
حق زمین و آسمان بر ساختهست
Дар миёни баси нору нури афрохтаи сет
در میان بس نار و نور افراختهست
Ин заминро аз барои хокён
این زمین را از برای خاکیان
Осмонро маскани афлокён
آسمان را مسکن افلاکیان
Марди суфлои душмани боло буд
مرد سفلی دشمن بالا بود
Муштарӣ ҳар макони пайдо буд
مشتری هر مکان پیدا بود
эй стираҳи ҳеҷ ту бар хостӣ
ای ستیره هیچ تو بر خاستی
Хештанро баҳр кӯр оростӣ
خویشتن را بهر کور آراستی
Гар ҷаҳонро пар дар макнун кунам
گر جهان را پُر دُرِ مکنون کنم
Рӯзии ту чун набошад чун кунам
روزی تو چون نباشد چون کنم
Тарки ҷангу раҳи занӣ эй зан бигӯ
ترک جنگ و رهزنی ای زن بگو
Вар наме гӯйӣ ба тарк ман бигӯ
ور نمیگویی به ترک من بگو
Мари маро чаҳ ҷои ҷанги неку бад
مر مرا چه جای جنگ نیک و بد
Кини дилам аз сулҳҳо ҳам май Ромад
کین دلم از صلحها هم میرمد
Гар хамаши гардӣ вагар на он кунам
گر خمش گردی و گر نه آن کنم
Ки ҳамин дами тарки хон ва мон кунам
که همین دم ترک خان و مان کنم