Зан чу дид ӯро ки тунд ва тавсанаст

زن چو دید او را که تند و توسنست

Гашти гирёни гиряи худ дом занаст

گشت گریان گریه خود دام زنست

Гуфт аз ту кӣ чунин пиндоштам

گفت از تو کی چنین پنداشتم

Аз ту ман аўмиди дигари доштам

از تو من اومید دیگر داشتم

Зан дар омад аз тариқи нестӣ

زن در آمد از طریق نیستی

Гуфт ман хоки шмооми неи сетӣ

گفت من خاک شماام نی ستی

Ҷисму ҷон ва ҳарчӣ ҳастам он тест

جسم و جان و هرچه هستم آن تست

Ҳукму фармони ҷумлагии фармони тест

حکم و فرمان جملگی فرمان تست

Гар зи дарвешии дилам аз сабри ҷуст

گر ز درویشی دلم از صبر جست

Баҳр хешам нест он баҳр ту аст

بهر خویشم نیست آن بهر تو است

Ту маро дар дардҳо будӣ даво

تو مرا در دردها بودی دوا

Ман намехоҳам ки бошӣ бе наво

من نمی‌خواهم که باشی بی‌نوا

Ҷони ту каз баҳр хешам нест ин

جان تو کز بهر خویشم نیست این

Аз барои тестами ин нолау ҳнин

از برای تستم این ناله و حنین

Хеши ман валлоҳ ки баҳри хеши ту

خویش من والله که بهر خویش تو

Ҳар нафас хоҳад ки мерад пеши ту

هر نفس خواهد که میرد پیش تو

Коши ҷонати каши равони ман фидо

کاش جانت کش روان من فدا

Аз замири ҷони ман воқифи бадӣ

از ضمیر جان من واقف بُدا

Чун ту бо ман ин чунин будӣ бзн

چون تو با من این چنین بودی بظن

Ҳам зи ҷони безори гаштами ҳам зи тан

هم ز جان بیزار گشتم هم ز تن

Хокро бар сим ва зар кардем чун

خاک را بر سیم و زر کردیم چون

Ту чунинӣ бо ман эй ҷонро сукӯн

تو چنینی با من ای جان را سکون

Ту ки дар ҷону дилам ҷо ме кунӣ

تو که در جان و دلم جا می‌کنی

Зини қадар аз ман тбро ме кунӣ

زین قدر از من تبرا می‌کنی

Ту тбро кун ки ҳастат дастгоҳ

تو تبرا کن که هستت دستگاه

эй тброи турои ҷони узрхоҳ

ای تبرای ترا جان عذرخواه

Ёд мекун он замониро ки ман

یاد می‌کن آن زمانی را که من

Чун санам будам ту будӣ чун шмн

چون صنم بودم تو بودی چون شمن

Банда бар вифқи ту дил афрӯхтаст

بنده بر وفق تو دل افروخته‌ست

Ҳарчӣ гӯйӣ пухт гуяд сӯхтаст

هرچه گویی پخت گوید سوخته‌ست

Ман спонохи ту бо ҳарчами пазӣ

من سپاناخ تو با هرچه‌م پزی

ё турш бо ё ки ширин май сзӣ

یا ترش‌با یا که شیرین می‌سزی

Куфр гуфтам нак боямон омадам

کفر گفتم نک به ایمان آمدم

Пеши ҳикмат аз сари ҷони омадам

پیش حکمت از سر جان آمدم

Хуии шоҳона туро нашнохтам

خوی شاهانه‌یْ ترا نشناختم

Пеши ту густохи хар дар тохтам

پیش تو گستاخ خر درتاختم

Чун зи афви ту чароғии сохтам

چون ز عفو تو چراغی ساختم

Тавба кардам эътирози андохтам

توبه کردم اعتراض انداختم

Май нуҳуми пеши ту шамшеру кафан

می‌نهم پیش تو شمشیر و کفن

Май кашами пеши ту гарданро бизан

می‌کشم پیش تو گردن را بزن

Аз фироқи талх май гӯйии сухан

از فراق تلخ می‌گویی سُخُن

Ҳар чаҳ хоҳӣ кун валикин ин макун

هر چه خواهی کن ولیکن این مکن

Дар ту аз ман узрхоҳӣ ҳаст сар

در تو از من عذرخواهی هست سر

Бо ту бе ман ӯ шафиъии мустамар

با تو بی من او شفیعی مستمر

Узр хоҳам дар дарунати халқи тест

عذر خواهم در درونت خلق تست

зи эътимод ӯ дили ман ҷурми ҷуст

ز اعتماد او دل من جرم جست

Раҳм кун пинҳони зи худ эй хашмгин

رحم کن پنهان ز خود ای خشمگین

эй ки хилқат ба зи сад ман ангабин

ای که خلقت به ز صد من انگبین

Зин нсқ мегуфт бо лутфу кушод

زین نسق می‌گفت با لطف و گشاد

Дар миёнаи гиря эй бар вай фитод

در میانه گریه‌ای بر وی فتاد

Гиря чун аз ҳади гузашт ваҳои ҳои

گریه چون از حد گذشت و های های

Зу ки бе гиряи бад ӯ худ дилрабоӣ

زو که بی گریه بُد او خود دلربای

Шуд аз он борони яке барқии падед

شد از آن باران یکی برقی پدید

Зад шарорӣ дар дили марди ваҳид

زد شراری در دل مرد وحید

Онки банда рӯй хубаш буд мард

آنک بنده‌یْ روی خوبش بود مرد

Чун буд чун бандагӣ оғоз кард

چون بود چون بندگی آغاز کرد

Онк аз кибраши дилати ларзон буд

آنک از کبرش دلت لرزان بود

Чун шӯй чун пеши ту гирён шавад

چون شوی چون پیش تو گریان شود

Онк аз нозаши дилу ҷони хӯн буд

آنک از نازش دل و جان خون بود

Чунк ояд дар ниёз ӯ чун буд

چونک آید در نیاز او چون بود

Онк дар ҷавру ҷФооши доми мост

آنک در جور و جفااش دام ماست

Узри мо чаҳ буд чу ӯ дар узр хост

عذر ما چه‌بْوَد چو او در عذر خاست

Зини ллнос ҳақ оростаст

زین للناس حق آراسته‌ست

Зонч ҳақ орост чун донанд ҷуст

زانچ حق آراست چون دانند جست

Чун паии искни алиҳоши офарид

چون پی یسکن الیهاش آفرید

Кӣ тавонад одам аз ҳавво бурид

کی تواند آدم از حوا برید

Рустами зол ар буд вази Ҳамза беш

رستم زال ار بود وز حمزه بیش

Ҳаст дар фармони асири золи хеш

هست در فرمان اسیر زال خویش

Онки олам маст гуфташ омадӣ

آنک عالم مست گفتش آمدی

Клминӣ ё ҳумайро ме задӣ

کلمینی یا حمیرا می‌زدی

Об ғолиб шуд бар оташ аз лаҳиб

آب غالب شد بر آتش از لهیب

Зотш ӯ ҷӯшад чу бошад дар ҳҷиб

زآتش او جوشد چو باشد در حجیب

Чунк диягӣ ҳоил омад ҳар ду ро

چونک دیگی حایل آمد هر دو را

Нест кард он обро кардаш ҳаво

نیست کرد آن آب را کردش هوا

Зоҳиран бар зан чу об ар ғолибӣ

ظاهرا بر زن چو آب ار غالبی

Ботнои мағлубу занро толибӣ

باطنا مغلوب و زن را طالبی

Ин чунин хосиятӣ дар одамӣаст

این چنین خاصیتی در آدمیست

Меҳри ҳайвонро камаст он аз камӣаст

مهر حیوان را کمست آن از کمیست