Мӯсоу фиръавни маъниро раҳе

موسی و فرعون معنی را رهی

Зоҳири он раҳ дорад ва ин бе раҳе

ظاهر آن ره دارد و این بی‌رهی

Рӯзи Мӯсои пеши ҳақи нолон шуда

روز موسی پیش حق نالان شده

Нимшби фиръавни ҳам гирён бидиҳ

نیمشب فرعون هم گریان بده

Кин чаҳ ғуласт эй худо бар гарданам

کین چه غلست ای خدا بر گردنم

Варна ғул бошад кӣ гуяд ман манам

ورنه غل باشد کی گوید من منم

Зонк Мӯсоро мунаввар карда Эй

زانک موسی را منور کرده‌ای

Мари маро зон ҳам мукаддар карда Эй

مر مرا زان هم مکدر کرده‌ای

Зонк Мӯсоро ту ма рӯ карда Эй

زانک موسی را تو مه‌رو کرده‌ای

Моҳи ҷонамро сияҳ рӯ карда Эй

ماه جانم را سیه‌رو کرده‌ای

Беҳтар аз моҳӣ набӯд астораҳ ам

بهتر از ماهی نبود استاره‌ام

Чун хусуф омад чаҳ бошад чора ам

چون خسوف آمد چه باشد چاره‌ام

Навбатамгар раб ва султон ме зананд

نوبتم گر رب و سلطان می‌زنند

Ма гирифту халқ пангон ме зананд

مه گرفت و خلق پنگان می‌زنند

намезананд он тос ва ғавғо ме кунанд

می‌زنند آن طاس و غوغا می‌کنند

Моҳро зон захма расво ме кунанд

ماه را زان زخمه رسوا می‌کنند

Ман ки фиръавнами зи халқ эй вои ман

من که فرعونم ز خلق ای وای من

Захми тоси он рабии алоълои ман

زخم طاس آن ربی الاعلای من

Хоҷаи тошоним аммо тешаи ?ут

خواجه‌تاشانیم اما تیشه‌ات

Май шикофади шохро дар бешаи ?ут

می‌شکافد شاخ را در بیشه‌ات

Бози шохиро Мӯсил ме кунад

باز شاخی را موصل می‌کند

Шохи дигарро маъаттал ме кунад

شاخ دیگر را معطل می‌کند

Шохро бар теша дастӣ ҳаст не

شاخ را بر تیشه دستی هست نی

Ҳеҷ шох аз дасти тешаи ҷусти не

هیچ شاخ از دست تیشه جست نی

Ҳақи он қудрат ки он теша турост

حق آن قدرت که آن تیشه تراست

Аз карам кун ин кжиҳоро ту рост

از کرم کن این کژیها را تو راست

Боз бо худ гуфта фиръавн эй аҷаб

باز با خود گفته فرعون ای عجب

Ман на дар ё рбнооми ҷумлаи шаб

من نه در یا ربناام جمله شب

Дар ниҳони хокӣ ва мавзун ме шавам

در نهان خاکی و موزون می‌شوم

Чун ба Мӯсо май расм чун ме шавам

چون به موسی می‌رسم چون می‌شوم

Ранги зари қалби даҳ ту ме шавад

رنگ زر قلب ده‌تو می‌شود

Пеши оташ чун сияҳ рӯ ме шавад

پیش آتش چون سیه‌رو می‌شود

На ки қалбу қолабам дар ҳукм ӯст

نه که قلب و قالبم در حکم اوست

Лаҳзае мағзам кунад як лаҳзаи пӯст

لحظه‌ای مغزم کند یک لحظه پوست

Сабзи гирдам чунк гуяд кишт бош

سبز گردم چونک گوید کشت باش

Зарди гирдам чунк гуяд зишт бош

زرد گردم چونک گوید زشت باش

Лаҳзае моҳам кунад як дами сиёҳ

لحظه‌ای ماهم کند یک دم سیاه

Худ чаҳ бошад ғайри ин кори илоҳ

خود چه باشد غیر این کار اله

Пеши чавгонҳои ҳукм кун факон

پیش چوگانهای حکم کن فکان

Май дуюми андари макону ломакон

می‌دویم اندر مکان و لامکان

Чунк бе рангии асир ранг шуд

چونک بی‌رنگی اسیر رنگ شد

Мӯсоӣ бо Мӯсоӣ дар ҷанг шуд

موسیی با موسیی در جنگ شد

Чун ба бе рангии рисӣ кон доштӣ

چون به بی‌رنگی رسی کان داشتی

Мӯсо ва фиръавн доранд оштӣ

موسی و فرعون دارند آشتی

Гар туро ояд барин нуктаи суол

گر ترا آید برین نکته سئوال

Ранг кӣ холӣ буд аз қилу қол

رنگ کی خالی بود از قیل و قال

Ин аҷаби кини ранг аз беранг хост

این عجب کین رنگ از بی‌رنگ خاست

Ранг бо беранг чун дар ҷанг хост

رنگ با بی‌رنگ چون در جنگ خاست

Асли равғани зи об афзӯн ме шавад

اصل روغن ز آب افزون می‌شود

Оқибат бо оби зид чун мешавад

عاقبت با آب ضد چون میشود

Чунк равғанро зи об асрштаҳ анд

چونک روغن را ز آب اسرشته‌اند

Об бо равған чаро зид гашта анд

آب با روغن چرا ضد گشته‌اند

Чун гул аз хорасту хор аз гул чаро

چون گل از خارست و خار از گل چرا

Ҳар ду дар ҷанганду андари моҷаро

هر دو در جنگند و اندر ماجرا

ё на ҷангаст ин барои ҳикматаст

یا نه جنگست این برای حکمتست

Ҳамчуи ҷанги хар фурӯашон санъатаст

همچو جنگ خر فروشان صنعتست

ё на инаст ва на он ҳиронист

یا نه اینست و نه آن حیرانیست

Ганҷ бояд ҷуст ин вайронӣаст

گنج باید جست این ویرانیست

Ончи ту ганҷаш таваҳҳум ме кунӣ

آنچ تو گنجش توهم می‌کنی

Зон таваҳҳуми ганҷро гум ме кунӣ

زان توهم گنج را گم می‌کنی

Чун иморати дони ту ваҳм ва ройҳо

چون عمارت دان تو وهم و رایها

Ганҷ набӯд дар иморати ҷойҳо

گنج نبود در عمارت جایها

Дар иморат ҳастӣу ҷангӣ буд

در عمارت هستی و جنگی بود

Нестро аз ҳастҳо нанагӣ буд

نیست را از هستها ننگی بود

На ки ҳаст аз нестӣ фарёд кард

نه که هست از نیستی فریاد کرد

Блак нест он ҳастро водод кард

بلک نیست آن هست را واداد کرد

Ту магӯ ки ман гризонм з нест

تو مگو که من گریزانم ز نیست

Блак ӯ аз ту гризонсти бист

بلک او از تو گریزانست بیست

Зоҳиран мехондат ӯ сӯии худ

ظاهرا می‌خواندت او سوی خود

Ваз дарун меронадат бо чӯби рад

وز درون می‌راندت با چوب رد

Наълҳои бозгўнаҳи сет эй салим

نعلهای بازگونه‌ست ای سلیم

Нафрати фиръавн май дон аз кулем

نفرت فرعون می‌دان از کلیم

Хониш
бхш 121 - др бӣон онк мвсӣ в фръвн ҳр дв мсхр мшӣт онд чнонк зҳр в позҳр в злмот в нвр в мноҷот крдн фръвн бхлвт то номвс ншкнд — ъндлӣб