Ноқаи солеҳ басӯрат бади шутур

ناقهٔ صالح بصورت بد شتر

Паии бридндши зи ҷаҳли он қавми мар

پی بریدندش ز جهل آن قوم مر

Аз барои об чун хасмаш шуданд

از برای آب چون خصمش شدند

Нони кӯру оби кӯр эшон баданд

نان‌کور و آب‌کور ایشان بدند

Ноқаи аллоҳ об хӯрд аз ҷӯйу меғ

ناقة الله آب خورد از جوی و میغ

Оби ҳақро доштанд аз ҳақи дареғ

آب حق را داشتند از حق دریغ

Ноқаи солеҳ чу ҷисми солеҳон

ناقهٔ صالح چو جسم صالحان

Шуд камӣнӣ дар ҳалоки толҳон

شد کمینی در هلاک طالحان

То бар он уммати зи ҳукми маргу дард

تا بر آن امت ز حکم مرگ و درد

Ноқҳоллаҳу сқёҳо чаҳ кард

ناقةالله و سقیاها چه کرد

Шаҳнаи қаҳри худо зишон биҷуст

شحنهٔ قهر خدا زیشان بجست

Хунбҳоии уштурии шаҳрии дуруст

خونبهای اشتری شهری درست

Рӯҳ ҳамчун солеҳу тан ноқа аст

روح همچون صالح و تن ناقه است

Рӯҳи андари васлу тан дар фоқа аст

روح اندر وصل و تن در فاقه است

Рӯҳи солеҳи қобил офот нест

روح صالح قابل آفات نیست

Захм бар ноқа буд бар зот нест

زخم بر ناقه بود بر ذات نیست

Рӯҳи солеҳи қобил озор нест

روح صالح قابل آزار نیست

Нури яздони сғбаҳ куффор нест

نور یزدان سغبهٔ کفار نیست

Ҳақ аз он пайваст бо ҷисмии ниҳон

حق از آن پیوست با جسمی نهان

Тоаш озоранду бенанди имтиҳон

تاش آزارند و بینند امتحان

Бе хабари козори ин озор ӯст

بی‌خبر کآزار این آزار اوست

Оби ин хами муттасил бо об ҷӯаст

آب این خم متصل با آب جوست

Зон таъаллуқ кард бо ҷисмии илоҳ

زان تعلق کرد با جسمی اله

То ки гардад ҷумлаи оламро паноҳ

تا که گردد جمله عالم را پناه

Ноқаи ҷисм валеро банда бош

ناقهٔ جسم ولی را بنده باش

То шӯй бо рӯҳи солеҳи хоҷа тоаш

تا شوی با روح صالح خواجه‌تاش

Гуфт солеҳ чунк кардед ин ҳасад

گفت صالح چونک کردید این حسد

Баъди се рӯз аз худо нқмт расад

بعد سه روز از خدا نقمت رسد

Баъди се рӯз дигар аз ҷонстон

بعد سه روز دگر از جانستان

Офатӣ ояд ки дорад се нишон

آفتی آید که دارد سه نشان

Ранг рӯй ҷумла тон гардад дигар

رنگ روی جمله‌تان گردد دگر

Ранги ранги мухталифи андари назар

رنگ رنگ مختلف اندر نظر

Рӯзи аввали рӯятон чун заъфарон

روز اول رویتان چون زعفران

Дар дувуми рӯи сурх ҳамчун арғавон

در دوم رو سرخ همچون ارغوان

Дар сеюм гардад ҳамаи рӯҳо сиёҳ

در سوم گردد همه روها سیاه

Баъд аз он андар расад қаҳри илоҳ

بعد از آن اندر رسد قهر اله

Гар нишон хоҳед аз ман зини ваъид

گر نشان خواهید از من زین وعید

Караи ноқа ба сӯй ки давид

کرهٔ ناقه به سوی کُه دوید

Гар тавонедаш гирифтан чора ҳаст

گر توانیدش گرفتن چاره هست

Варна худ мурғи умед аз доми ҷуст

ورنه خود مرغ امید از دام جست

Каси нтонсти андари он кара расед

کس نتانست اندر آن کره رسید

Рафт дар кҳсорҳо шуд нопадид

رفت در کهسارها شد ناپدید

Гуфт дидят он қазо мълн шудаст

گفت دیدیت آن قضا معلن شدست

Сӯрати аўмидро гардан задаст

صورت اومید را گردن زدست

Караи ноқа чаҳ бошад хотираш

کرهٔ ناقه چه باشد خاطرش

Ки баҷо оред зи эҳсону буриш

که بجا آرید ز احسان و برش

Гар баҷо ояд дилаши рстид аз он

گر بجا آید دلش رستید از آن

Варна навмедяту соидро газон

ورنه نومیدیت و ساعد را گزان

Чун шуниданд ин ваъиди мнкдр

چون شنیدند این وعید منکدر

Чашм биниҳоданд ва онро мунтазир

چشم بنهادند و آن را منتظر

Рӯзи аввал рӯй худ диданди зард

روز اول روی خود دیدند زرد

намезаданд аз ноумедии оҳи сард

می‌زدند از ناامیدی آه سرد

Сурх шуд рӯй ҳамаи рӯзи дувум

سرخ شد روی همه روز دوم

Навбати аўмиду тавбаи гашти гум

نوبت اومید و توبه گشت گم

Шуд сияҳи рӯзи сим рӯй ҳама

شد سیه روز سیم روی همه

Ҳукми солеҳ рост шуд бе млҳмаҳ

حکم صالح راست شد بی ملحمه

Чун ҳама дар ноумедӣ сар заданд

چون همه در ناامیدی سر زدند

Ҳамчуи мурғон дар ду зону омаданд

همچو مرغان در دو زانو آمدند

Дар набӣ оварад ҷбрили амин

در نبی آورد جبریل امین

Шарҳи ин зону заданро ҷосмин

شرح این زانو زدن را جاثمین

Зонуи он дами зан ки таълимат кунанд

زانو آن دم زن که تعلیمت کنند

Вази чунин зону задан бимат кунанд

وز چنین زانو زدن بیمت کنند

Мунтазири гаштанди захми қаҳр ро

منتظر گشتند زخم قهر را

Қаҳр омад нест кард он шаҳр ро

قهر آمد نیست کرد آن شهر را

Солеҳ аз хилвати басӯи шаҳр рафт

صالح از خلوت بسوی شهر رفت

Шаҳр дид андари миёни дӯду нафт

شهر دید اندر میان دود و نفت

Нола аз аҷзоӣ эшон ме шунид

ناله از اجزای ایشان می‌شنید

Навҳаи пайдои навҳаи гӯйони нопадид

نوحه پیدا نوحه‌گویان ناپدید

з устихонҳошон шунид ӯ нола ҳо

ز استخوانهاشان شنید او ناله‌ها

Ашки резони ҷонишон чун жола ҳо

اشک‌ریزان جانشان چون ژاله‌ها

Солеҳ он бишуниду гиря соз кард

صالح آن بشنید و گریه ساز کرد

Навҳа бар навҳаи гарон оғоз кард

نوحه بر نوحه‌گران آغاز کرد

Гуфт эй қавмӣ ба ботили зиста

گفت ای قومی به باطل زیسته

Вази шумо ман пеш ҳақ бигириста

وز شما من پیش حق بگریسته

Ҳақ бигуфта сабр кун бар ҷаврашон

حق بگفته صبر کن بر جورشان

Пандашони даҳ бас намонад аз даврашон

پندشان ده بس نماند از دورشان

Ман бигуфта панд шуд банд аз ҷафо

من بگفته پند شد بند از جفا

Шери панд аз меҳр ҷӯшад вази сафо

شیر پند از مهر جوشد وز صفا

Бас ки кардед аз ҷафо бар ҷои ман

بس که کردید از جفا بر جای من

Шери панди афсарад дар рагҳои ман

شیر پند افسرد در رگهای من

Ҳақ маро гуфта турои Лутфии даҳум

حق مرا گفته ترا لطفی دهم

Бар сари он захмҳо марҳами нуҳум

بر سر آن زخمها مرهم نهم

Соф карда ҳақи диламро чун само

صاف کرده حق دلم را چون سما

РўФтаҳ аз хотирами ҷаври шумо

روفته از خاطرم جور شما

Дар насиҳати ман шудаи бор дигар

در نصیحت من شده بار دگر

Гуфта амсол ва суханҳо чун шукр

گفته امثال و سخنها چون شکر

Шери тоза аз шукр ангехта

شیر تازه از شکر انگیخته

Шеру шаҳдӣ бо сухани омехта

شیر و شهدی با سخن آمیخته

Дар шумо чун заҳр гашта он сухан

در شما چون زهر گشته آن سخن

Зонк зҳрстони бадят аз бех ва бен

زانک زهرستان بدیت از بیخ و بن

Чун шавам ғамгин ки ғам шуд сарнигӯн

چون شوم غمگین که غم شد سرنگون

Ғами шумо будят эй қавми ҳрўн

غم شما بودیت ای قوم حرون

Ҳеҷ кас бар марги ғам навҳа кунад

هیچ کس بر مرگ غم نوحه کند

Риши сар чун шуд касе мӯ бар кунад

ریش سر چون شد کسی مو بر کند

Рӯ бахуд кард ва бигуфт эй навҳа гар

رو بخود کرد و بگفت ای نوحه‌گر

Навҳаи ?утро менаярзанд он нафар

نوحه‌ات را می‌نیرزند آن نفر

Каж махон эй рости хонандаи мубин

کژ مخوان ای راست‌خوانندهٔ مبین

Киеви осии халафи қавми золимин

کیف آسی خلف قوم ظالمین

Бози андари чашму дил ӯ гиря ёфт

باز اندر چشم و دل او گریه یافت

Раҳматӣ беиллатӣ дар вай битофт

رحمتی بی‌علتی در وی بتافت

Қатра меборид ва ҳайрон гашта буд

قطره می‌بارید و حیران گشته بود

Қатрае беиллат аз дарёии ҷӯад

قطره‌ای بی‌علت از دریای جود

Ақл ӯ мегуфт кини гиря з чист

عقل او می‌گفت کین گریه ز چیست

Бар чунон афсӯсён шояд гирист

بر چنان افسوسیان شاید گریست

Бар чаҳ мегаре бигӯ бар феълашон

بر چه می‌گریی بگو بر فعلشان

Бар сипоҳи кӣнатуз бади нишон

بر سپاه کینه‌توز بد نشان

Бар дили торики пари зангорашон

بر دل تاریک پر زنگارشان

Бар забони заҳр ҳамчун морашон

بر زبان زهر همچون مارشان

Бар даму дандони сгсоронаҳи шан

بر دم و دندان سگسارانه‌شان

Бар даҳону чашми кздми хонаи шан

بر دهان و چشم کزدم خانه‌شان

Бар ситезу тсхру афсӯсашон

بر ستیز و تسخر و افسوسشان

Шукр кун чун кард ҳақи маҳбӯсашон

شکر کن چون کرد حق محبوسشان

Дасташони кажи поишони кажи чашми каж

دستشان کژ پایشان کژ چشم کژ

Меҳрашони кажи сулҳашони кажи хашми каж

مهرشان کژ صلحشان کژ خشم کژ

Аз паии тақлиду маъқӯлоти нақл

از پی تقلید و معقولات نقل

Пои ниҳода бар сари ин пери ақл

پا نهاده بر سر این پیر عقل

Пирхр на ҷумла гашта пери хар

پیرخر نه جمله گشته پیر خر

Аз риёии чашму гӯш ҳамдигар

از ریای چشم و گوش همدگر

Аз биҳишт оварад яздони бандагон

از بهشت آورد یزدان بندگان

То намоядашони сқр парвардагон

تا نمایدشان سقر پروردگان