Гар вале заҳрӣ хӯрд нӯшӣ шавад
گر ولی زهری خورد نوشی شود
Вар хӯрд толиби сияҳ ҳушӣ шавад
ور خورد طالب سیههوشی شود
Раби ҳби лӣ аз сулаймон омадаст
رب هب لی از سلیمان آمدست
Ки мадаи ғайри марои ин малики даст
که مده غیر مرا این ملک دست
Ту макун бо ғайри ман ин лутфу ҷӯад
تو مکن با غیر من این لطف و جود
Ин ҳасадро монад аммо он набӯд
این حسد را ماند اما آن نبود
Нуктаи ло инбғӣ мехон бҷон
نکتهٔ لا ینبغی میخوان بجان
Сари ман баъдии зи бухл ӯ мадон
سرّ من بعدی ز بخل او مدان
Блаки андар малик дид ӯ сад хатар
بلک اندر ملک دید او صد خطر
Мўбмўи малики ҷаҳони бади бими сар
موبمو ملک جهان بد بیم سر
Бими сар бо бими сар бо бими дайн
بیم سَر با بیم سِر با بیم دین
Имтиҳонӣ нест моро мисли ин
امتحانی نیست ما را مثل این
Пас сулаймони ҳимматӣ бояд ки ӯ
پس سلیمان همتی باید که او
Бугзарад зини сад ҳазорон рангу бӯ
بگذرد زین صد هزاران رنگ و بو
Бо чунон қӯт ки ӯро буд ҳам
با چنان قوت که او را بود هم
Мавҷи он маликаши фурӯ май басти дам
موج آن ملکش فرو میبست دم
Чун бирав бинишаст зини андӯҳи гирд
چون برو بنشست زین اندوه گرد
Бар ҳамаи шоҳони олам раҳм кард
بر همه شاهان عالم رحم کرد
Шуд шафиъ ва гуфт ин малику ливо
شد شفیع و گفت این ملک و لوا
Бо камолии даҳ ки додӣ мари маро
با کمالی ده که دادی مر مرا
Ҳаркиро бидиҳӣ ва бикунӣ он карам
هرکه را بدهی و بکنی آن کرم
ӯ сулаймонаст вонкси ҳам манам
او سلیمانست وانکس هم منم
ӯ набошад баъдӣ ӯ бошад маъаӣ
او نباشد بعدی او باشد معی
Худ маъаӣ чаҳ буд манам бе муддаӣ
خود معی چه بود منم بیمدعی
Шарҳ ин фарзаст гуфтан лек ман
شرح این فرضست گفتن لیک من
Боз май гирдам ба қиссаи марду зан
باز میگردم به قصهٔ مرد و زن