Он ъробӣ аз биёбони баъӣд
آن عرابی از بیابان بعید
Бар дар дори алхлоФаҳ чун расед
بر در دار الخلافه چون رسید
Пас нақибони пеш ӯ боз омаданд
پس نقیبان پیش او باز آمدند
Баси гулоби лутф бар ҷайбаш заданд
بس گلاب لطف بر جیبش زدند
Ҳоҷат ӯ фаҳмашон шуд бе мақол
حاجت او فهمشان شد بی مقال
Кори эшон бади атои пеш аз суол
کار ایشان بد عطا پیش از سئوال
Пас бадв гуфтанд ё ваҷҳи алъараб
پس بدو گفتند یا وجه العرب
Аз куҷое чунӣ аз роҳу тъб
از کجایی چونی از راه و تعب
Гуфт ваҷҳамгар маро ваҷҳе диҳед
گفت وجهم گر مرا وجهی دهید
Бевуҷӯҳам чун пас пуштам наед
بی وجوهم چون پس پشتم نهید
эй ки дар рӯатони нишони меҳтарӣ
ای که در روتان نشان مهتری
Фаратони хуштар зи зари ҷаъфарӣ
فرتان خوشتر ز زر جعفری
эй ки як дидоратони дидорҳо
ای که یک دیدارتان دیدارها
эй нисори дайнатони динорҳо
ای نثار دینتان دینارها
эй ҳамаи инзри бнўри аллоҳ шуда
ای همه ینظر بنور الله شده
Баҳри бахшиш аз бар шаҳи омада
بهر بخشش از بر شه آمده
То занеди он кимиёҳои назар
تا زنید آن کیمیاهای نظر
Бар сари мисҳои ашхоси башар
بر سر مسهای اشخاص بشر
Ман ғарибам аз биёбони омадам
من غریبم از بیابان آمدم
Бар умеди лутфи султони омадам
بر امید لطف سلطان آمدم
Буии лутф ӯ биёбонҳо гирифт
بوی لطف او بیابانها گرفت
Зарраҳои реги ҳам ҷонҳо гирифт
ذرههای ریگ هم جانها گرفت
То бад-ӣни ҷои баҳри динори омадам
تا بدین جا بهر دینار آمدم
Чун расидами масти дидори омадам
چون رسیدم مست دیدار آمدم
Баҳри нони шахсеи сӯии нонбои давид
بهر نان شخصی سوی نانبا دوید
Дод ҷон чун ҳасани нонборо бидид
داد جان چون حسن نانبا را بدید
Баҳр фараҷа шуд яке то гулистон
بهر فرجه شد یکی تا گلستان
Фараҷа ӯ шуд ҷамоли боғбон
فرجهٔ او شد جمال باغبان
Ҳамчуи аъробӣ ки об аз чаҳ кашид
همچو اعرابی که آب از چه کشید
Оби ҳайвон аз рух Юсуф чашид
آب حیوان از رخ یوسف چشید
Рафт Мӯсои котши орад ӯ бадаст
رفت موسی کآتش آرد او بدست
Оташӣ дид ӯ ки аз оташ бараст
آتشی دید او که از آتش برست
Ҷусти исо то раҳад аз душманон
جست عیسی تا رهد از دشمنان
Барадаши он ҷустан ба чорами осмон
بردش آن جستن به چارم آسمان
Доми одами хӯшаи гандум шуда
دام آدم خوشهٔ گندم شده
То вуҷӯдаши хӯшаи мардум шуда
تا وجودش خوشهٔ مردم شده
Боз ояд сӯии дом аз баҳри хур
باز آید سوی دام از بهر خور
Соид шаҳ ёбаду иқболу фар
ساعد شه یابد و اقبال و فر
Тифл шуд мактаби паии касби ҳунар
طفل شد مکتب پی کسب هنر
Бар умеди мурғ бо лутфи падар
بر امید مرغ با لطف پدر
Пас зи мактаби он яке садрӣ шуда
پس ز مکتب آن یکی صدری شده
Моҳгонаҳ додау бадарӣ шуда
ماهگانه داده و بدری شده
Омадаи аббоси ҳарб аз баҳри кин
آمده عباس حرب از بهر کین
Баҳри қамъи Аҳмаду астизи дайн
بهر قمع احمد و استیز دین
Гашта дайнро то қиёмати пушту рӯ
گشته دین را تا قیامت پشت و رو
Дар хилофат ӯу фарзандон ӯ
در خلافت او و فرزندان او
Ман барин дар толиби чизи омадам
من برین در طالب چیز آمدم
Садри гаштам чун ба даҳлези омадам
صدر گشتم چون به دهلیز آمدم
Об оварадам ба тӯҳфаи баҳри нон
آب آوردم به تحفه بهر نان
Буии нонами барад то садри ҷинон
بوی نانم برد تا صدر جنان
Нон бурун ронад одамиро аз биҳишт
نان برون راند آدمی را از بهشت
Нони марои андари биҳиштӣ дар сиришт
نان مرا اندر بهشتی در سرشت
Рустам аз обу зи нон ҳамчун малик
رَستم از آب و ز نان همچون ملک
Бе ғарази гирдами барин дар чун фалак
بیغرض گردم برین در چون فلک
Беғараз набӯд бигардаш дар ҷаҳон
بیغرض نبود بگردش در جهان
Ғайри ҷисму ғайри ҷони ошиқон
غیر جسم و غیر جان عاشقان