эй зиё алҳақ ҳисом аддӣн бигир

ای ضیاء الحق حسام الدین بگیر

Як ду коғаз бар Фзо дар васфи пер

یک دو کاغذ بر فزا در وصف پیر

Гарчи ҷисми нозукатро зӯр нест

گرچه جسم نازکت را زور نیست

Лек бе хуршеди моро нур нест

لیک بی خورشید ما را نور نیست

Гарчи мисбоҳ ва зҷоҷаҳ гашта Эй

گرچه مصباح و زجاجه گشته‌ای

Лек срхили дилии сарришта Эй

لیک سرخیل دلی سررشته‌ای

Чун сари ришта ба дасту коми тест

چون سر رشته به دست و کام تست

Дарҳои ақди дили зи анъоми тест

درهای عقد دل ز انعام تست

Бар навис аҳволи пери роҳи дон

بر نویس احوال پیر راه‌دان

Перро багазину айни роҳи дон

پیر را بگزین و عین راه دان

Пери тобистону халқони тири моҳ

پیر تابستان و خلقان تیر ماه

Халқ монанд шабанду пери моҳ

خلق مانند شبند و پیر ماه

Кардаам бахти ҷавонро номи пер

کرده‌ام بخت جوان را نام پیر

Кӯи з ҳақ пераст на аз айёми пер

کو ز حق پیرست نه از ایام پیر

ӯ чунон пераст каш оғоз нест

او چنان پیرست کش آغاز نیست

Бо чунон дар ятем анбоз нест

با چنان در یتیم انباز نیست

Худ қавӣ тар мешавад хамри куҳан

خود قوی‌تر می‌شود خمر کهن

Хоссаи он хамрӣ ки бошад ман лдн

خاصه آن خمری که باشد من لدن

Перро багазин ки бе пери ин сафар

پیر را بگزین که بی پیر این سفر

Ҳаст баси пари офату хавфу хатар

هست بس پر آفت و خوف و خطر

Он раҳе ки борҳои ту рафта Эй

آن رهی که بارها تو رفته‌ای

Бе қлоўзи андари он ошуфта Эй

بی قلاوز اندر آن آشفته‌ای

Пас раҳеро ки ндидстии ту ҳеҷ

پس رهی را که ندیدستی تو هیچ

Ҳин Марв танҳо зи раҳбар сар мапӣч

هین مرو تنها ز رهبر سر مپیچ

Гар набошад соя ӯ бар ту гӯл

گر نباشد سایهٔ او بر تو گول

Пас туро саргашта дорад бонги ғӯл

پس ترا سرگشته دارد بانگ غول

Ғӯлат аз раҳи афканди андари газанд

غولت از ره افکند اندر گزند

Аз ту доҳитар дарин раҳ бас баданд

از تو داهی‌تر درین ره بس بدند

Аз набӣ бишинав залоли раҳи равон

از نبی بشنو ضلال ره‌روان

Ки чаҳ шан кард он блиси бдрўон

که چه شان کرد آن بلیس بدروان

Сад ҳазорон солаи роҳ аз ҷодаи давр

صد هزاران ساله راه از جاده دور

Барадашон ва кардашон адбиру ъўр

بردشان و کردشان ادبیر و عور

Устихонҳошон бибину мӯишон

استخوانهاشان ببین و مویشان

Ибратии гиру марони хари сӯишон

عبرتی گیر و مران خر سویشان

Гардани хари гиру сӯии роҳи каш

گردن خر گیر و سوی راه کش

Сӯии раҳи бонону раҳи донони хуш

سوی ره‌بانان و ره‌دانان خوش

Ҳин мҳли харроу даст аз ваии мадор

هین مهل خر را و دست از وی مدار

Зонк ишқ ӯст сӯии сабзаи зор

زانک عشق اوست سوی سبزه‌زار

Гар яке дами ту ба ғифлати вои ҳилляш

گر یکی دم تو به غفلت وا هلیش

ӯ равад фарсангҳо сӯии ҳашиш

او رود فرسنگها سوی حشیش

Душман роҳаст хари масти алаф

دشمن راهست خر مست علف

эй ки баси хари бандаро кард ӯ талаф

ای که بس خر بنده را کرد او تلف

Гар ндонӣ раҳ ҳар ончи хари бхўост

گر ندانی ره هر آنچ خر بخواست

Акс он кун худ буд он роҳи рост

عکس آن کن خود بود آن راه راست

Шоўрўҳн ва онгаҳ холФўо

شاوروهن و آنگه خالفوا

Ани ман лами иъсҳни толФ

ان من لم یعصهن تالف

Бо ҳавоу орзӯ кам бош дӯст

با هوا و آرزو کم باش دوست

Чун излки ани сиблат аллоҳ ӯст

چون یضلک عن سبیل الله اوست

Ин ҳаворо нашканад андари ҷаҳон

این هوا را نشکند اندر جهان

Ҳеҷ чизеи ҳамчу соя ҳамРаҳон

هیچ چیزی همچو سایهٔ همرهان