Пас бигӯям ман ба сари насронӣам

پس بگویم من به سِر نصرانی ام

эй худоӣ роздон ме донем

ای خدای رازدان ،می‌دانی ام

Шоҳи воқифи гашт аз имони ман

شاه واقف گشت از ایمان من

Ваз таассуб кард қасди ҷони ман

وز تعصب کرد قصد جان من

Хостам то дайни зи шаҳ пинҳон кунам

خواستم تا دین ز شه پنهان کنم

Онк дайн ӯст зоҳир он кунам

آنکه  دین اوست ظاهر آن کُنم

Шоҳи бӯеи барад аз асрори ман

شاه بویی برد از اسرار من

Муттаҳам шуд пеши шаҳи гуфтори ман

متّهم شد پیش شه گفتار من

Гуфт гуфт ту чу дар нон сӯзанаст

گفت :گفتِ تو چو در نان سوزن است

Аз дили ман то дил ту равзанаст

از دل من تا دل تو روزن است

Ман аз он равзан бидидам ҳоли ту

من از آن روزن بدیدم حال تو

Ҳол ту дидам нанӯшам қоли ту

حال تو دیدم ننوشم قال تو

Гар набӯдӣ ҷони исо чора ам

گر نبودی جان عیسی چاره‌ام

ӯ ҷуҳудонаи бкрдӣ пора ам

او جهودانه بکردی پاره‌ام

Баҳри исо ҷон сипорам сари даҳум

بهر عیسی جان سپارم سَر دهم

Сад ҳазорон миннаташ бар худ нуҳум

صد هزاران منّتش بر خود نهم

Ҷон дареғам нест аз исо валек

جان دریغم نیست از عیسی ولیک

Воқифам бар илми дайнаши неки нек

واقفم بر علمِ دینش نیک‌نیک

Ҳайф меомад марои кони дайни пок

حیف می‌آمد مرا کآن دینِ پاک

Дармиён ҷоҳилон гардад ҳалок

درمیان جاهلان گردد هلاک

Шукри эзадроу исоро ки мо

شکر ایزد را و عیسی را که ما

Гаштаем он кеши ҳақро раҳи намо

گشته‌ایم آن کیش حق را ره‌نما

Аз ҷуҳуд ва аз ҷуҳудӣ руста ем

از جهود و از جهودی رَسته‌ایم

То ба зуннории миёнро баста ем

تا به زنّاری میان را بسته‌ایم

Давр давр исоаст эй мардумон

دور دورِ عیسیَ است ای مردمان

Бишанведи асрори кеш ӯ бҷон

بشنوید اسرارِ کیش او به جان

Кард бо ваии шоҳи он корӣ ки гуфт

کرد با وی شاه آن کاری که گفت

Халқи ҳайрони монда зон макр наҳуфт

خلق حیران مانده زآن مَکرِ نهفت

Ронад ӯро ҷониби насронӣон

راند او را جانب نَصرانیان

Кард дар даъвати шурӯ ӯ баъд аз он

کرد در دعوت شروع او بعد از آن