Ин ҳикоят бишинав аз соҳиби баён

این حکایت بشنو از صاحب بیان

Дар тариқу одати Қазвӣнён

در طریق و عادت قزوینیان

Бар тану даст ва китфҳо бе газанд

بر تن و دست و کَتَف‌ها بی‌گزند

Аз сари сӯзан кбўдиҳо зананд

از سر سوزن کبودیها زنند

Сӯй даллокӣ бишуд Қазвӣне

سوی دلاکی بشد قزوینیی

Ки кабӯдам зан бикун ширине

که کبودم زن بکن شیرینیی

Гуфт чаҳ сӯрати занам эй паҳлавон

گفت چه صورت زنم ای پهلوان

Гуфт бар зани сӯрати шери жён

گفت برزن صورت شیر ژیان

Толеъам шераст нақши шери зан

طالعم شیرست نقش شیر زن

Ҷаҳд кун ранги кабӯдии сайри зан

جهد کن رنگ کبودی سیر زن

Гуфт бар чаҳ мавзеати сӯрати занам

گفت بر چه موضعت صورت زنم

Гуфт бар шонаи гуҳами зани он рақам

گفت بر شانه گهم زن آن رقم

Чунк ӯ сӯзани фурӯ бурдан гирифт

چونک او سوزن فرو بردن گرفت

Дарди он дар шонаи гуҳ маскан гирифт

درد آن در شانه‌گه مسکن گرفت

Паҳлавон дар нола омад к-эии суннӣ

پهلوان در ناله آمد کای سنی

Мари марои киштӣ чаҳ сӯрат май занӣ

مر مرا کشتی چه صورت می‌زنی

Гуфт охир шер фармудӣ маро

گفت آخر شیر فرمودی مرا

Гуфт аз чаҳ узв кардӣ ибтидо

گفت از چه عضو کردی ابتدا

Гуфт аз дамгоҳ оғозидаҳ ам

گفت از دمگاه آغازیده‌ام

Гуфт дам бигзор эй ду дида ам

گفت دم بگذار ای دو دیده‌ام

Аз даму дамгоҳи шерам дам гирифт

از دُم و دُمگاه شیرم دَم گرفت

Дмгаҳ ӯ дмгҳм муҳкам гирифт

دُمگه او دَمگهم محکم گرفت

Шер бедам бош гӯ эй ширсоз

شیر بی‌دُم باش گو ای شیرساز

Ки дилам сустӣ гирифт аз захми газ

که دلم سستی گرفت از زخم گاز

Ҷониб дигар гирифт он шахси захм

جانب دیگر گرفت آن شخص زخم

Бемуҳобоу мўосоиӣу раҳм

بی‌محابا و مواسایی و رحم

Бонг кард ӯ кин чаҳ андомаст азу

بانگ کرد او کین چه اندامست ازو

Гуфт ин гӯшаст эй марди накӯ

گفت این گوشست ای مرد نکو

Гуфт то гӯшаш набошад эй ҳаким

گفت تا گوشش نباشد ای حکیم

Гӯшро бигзор ва кӯтаҳ кун гилӣм

گوش را بگذار و کوته کن گلیم

Ҷониби дигари хулаш оғоз кард

جانب دیگر خلش آغاز کرد

Бози қазвӣнии фиғонро соз кард

باز قزوینی فغان را ساز کرد

Кини сеюм ҷониб чаҳ андомаст низ

کین سوم جانب چه اندامست نیز

Гуфт инаст ашками шер эй азиз

گفت اینست اِشکمِ شیر ای عزیز

Гуфт то ашкам набошад шер ро

گفت تا اشکم نباشد شیر را

Гашти афзӯни дард кам зани захмҳо

گشت افزون درد کم زن زخمها

Хира шуд даллок ва пас ҳайрон бимонад

خیره شد دلاک و پس حیران بماند

То бдири ангушт дар дандон бимонад

تا بدیر انگشت در دندان بماند

Бар замин зад сӯзан аз хашми Авестоад

بر زمین زد سوزن از خشم اوستاد

Гуфт дар олам касеро ин фитод ?

گفت در عالم کسی را این فتاد؟

Шер бедаму сару ашкам кӣ дид

شیر بی‌دُم و سَر و اِشکم کی دید

Ин чунин ширии худои худ ноФарид

این‌چنین شیری خدا خود نافرید

эй бародар сабр кун бар дарди неш

ای برادر صبر کن بر درد نیش

То раҳе аз неши нафаси габри хеш

تا رهی از نیش نفس گبر خویش

Кони гуруҳе ки рҳиднд аз вуҷӯд

کان گروهی که رهیدند از وجود

Чарху меҳру моҳашони оради суҷуд

چرخ و مهر و ماهشان آرد سجود

Ҳар ки марди андари тан ӯ нафаси габр

هر که مُرد اندر تن او نفس گبر

Мари варои фармони баради хуршеду абр

مر ورا فرمان برد خورشید و ابر

Чун дилаши омухти шамъ афрӯхтан

چون دلش آموخت شمع افروختن

Офтоб ӯро наёрад сӯхтан

آفتاب او را نیارد سوختن

Гуфт ҳақ дар офтоби мунтаҷам

گفت حق در آفتاب منتجم

Зикри тзоўри кзии ани кҳФҳм

ذکر تزاور کذی عن کهفهم

Хори ҷумлаи лутф чун гул ме шавад

خار جمله لطف چون گل می‌شود

Пеши ҷузвии кӯи сӯй кул ме равад

پیش جزوی کو سوی کل می‌رود

Чист таъзими худо афроштан

چیست تعظیم خدا افراشتن

Хештанро хору хокии доштан

خویشتن را خوار و خاکی داشتن

Чист тавҳиди худои омухтан

چیست توحید خدا آموختن

Хештанро пеши воҳид сӯхтан

خویشتن را پیش واحد سوختن

Гар ҳамеи хоҳӣ ки бФрўзӣ чу рӯз

گر همی‌خواهی که بفروزی چو روز

Ҳастӣ ҳамчун шаби худро бисӯз

هستی همچون شب خود را بسوز

Ҳастят дар ҳаст он ҳастӣ навоз

هستیت در هستِ آن هستی‌نواز

Ҳамчуи мис дар кимиёи андари гудоз

همچو مس در کیمیا اندر گداز

Дар ман ва мо сахти крдстии ду даст

در من و ما سخت کردستی دو دست

Ҳаст ин ҷумлаи харобӣ аз ду ҳаст

هست این جمله خرابی از دو هست