Он яке омад дар ёрии бузад

آن یکی آمد در یاری بزد

Гуфт ёраш кистӣ эй муътамад

گفت یارش کیستی ای معتمد

Гуфт ман , гуфташ бирав ҳангом нест

گفت من، گفتش برو هنگام نیست

Бар чунин хуонеи мақом хом нест

بر چنین خوانی مقام خام نیست

Хомро ҷузи оташи ҳиҷру фироқ

خام را جز آتش هجر و فراق

Кӣ пазад кӣ во раҳанд аз нифоқ

کی پزد کی وا رهاند از نفاق

Рафт он мискину солӣ дар сафар

رفت آن مسکین و سالی در سفر

Дар фироқ дӯст сӯзед аз шарар

در فراق دوست سوزید از شرر

Пухтаи гашти он сӯхтаи пас бози гашт

پخته گشت آن سوخته پس باز گشت

Бози гирди хонаи ҳамбози гашт

باز گرد خانهٔ همباز گشت

Ҳалқа зад бар дар ба сад тарсу адаб

حلقه زد بر در به صد ترس و ادب

То бнҷҳд бе адаби лафзии зи лаб

تا بنجهد بی‌ادب لفظی ز لب

Бонг зад ёраш ки бар дар кист он

بانگ زد یارش که بر در کیست آن

Гуфт бар дар ҳам тӯй эй длстон

گفت بر در هم توی ای دلستان

Гуфт акнӯн чун манӣ эй ман дар о

گفت اکنون چون منی ای من در آ

Нест гнҷоиии ду манро дар саро

نیست گنجایی دو من را در سرا

Нест сӯзанро сари риштаи дўто

نیست سوزن را سر رشتهٔ دوتا

Чунк яктоеи дарин сӯзан дар о

چونک یکتایی درین سوزن در آ

Риштаро бо сӯзан омад иртибот

رشته را با سوزن آمد ارتباط

Нест дар хур бо ҷамали сами алхёт

نیست در خور با جمل سم الخیاط

Кӣ шавад борӣк ҳастӣ ҷамал

کی شود باریک هستی جمل

Ҷуз ба миқрози риёзоту амал

جز به مقراضِ ریاضات و عمل

Дасти ҳақ бояд мари онро эй фалон

دست حق باید مر آن را ای فلان

Кӯ буд бар ҳар маҳолӣ кун факон

کو بود بر هر محالی کن فکان

Ҳар маҳол аз даст ӯ мумкин шавад

هر محال از دست او ممکن شود

Ҳар ҳрўн аз бим ӯ сокин шавад

هر حرون از بیم او ساکن شود

Акмаҳу абрс чаҳ бошад мурда низ

اکمه و ابرص چه باشد مرده نیز

Зинда гардад аз фусуни он азиз

زنده گردد از فسون آن عزیز

Ва он адам каз мурдаи мурдатар буд

و آن عدم کز مرده مرده‌تر بود

Дар кафи эҷод ӯ музтар буд

در کف ایجاد او مضطر بود

Кули явми ҳўи фӣ шан бихон

کل یوم هو فی شان بخوان

Мари варо бекор ва бе феълии мадон

مر ورا بی کار و بی‌فعلی مدان

Камтарини коряш ҳар рӯзаст он

کمترین کاریش هر روزست آن

Кӯи се лашкарро кунад ин сӯи равон

کو سه لشکر را کند این سو روان

Лашкарии зи аслоби сӯии ИМАот

لشکری ز اصلاب سوی امهات

Баҳри он то дар раҳми раведи набот

بهر آن تا در رحم روید نبات

Лашкарии зи арҳоми сӯии хокдон

لشکری ز ارحام سوی خاکدان

То зи нару мода пар гардад ҷаҳон

تا ز نر و ماده پر گردد جهان

Лашкарӣ аз хок зон сӯии аҷал

لشکری از خاکدان سوی اجل

То бибинад ҳар касе ҳасани амал

تا ببیند هر کسی حسن عمل

Ин сухан поён надорад ҳин битоз

این سخن پایان ندارد هین بتاز

Сӯии он ду ёри поки поки боз

سوی آن دو یار پاک پاک‌باز

Гуфт ёраш кандар о эй ҷумлаи ман

گفت یارش کاندر آ ای جمله من

Неи мухолиф чун гулу хори чаман

نی مخالف چون گل و خار چمن

Ришта якто шуд ғалат кам шӯ кунун

رشته یکتا شد غلط کم شد کنون

Гар дўтои бинии ҳуруфи коф ва навен

گر دوتا بینی حروف کاف و نون

Коф ва навен ҳамчун каманд омад ҷзўб

کاف و نون همچون کمند آمد جذوب

То кашонад мари адамро дар хтўб

تا کشاند مر عدم را در خطوب

Пас дўто бояд каманди андари сувар

پس دوتا باید کمند اندر صور

Гарчи якто бошад он ду дар асар

گرچه یکتا باشد آن دو در اثر

Гар ду погар чори пои раҳро барад

گر دو پا گر چار پا ره را برد

Ҳамчуи миқрози ду то яктои барад

همچو مقراض دو تا یکتا برد

Он ду ҳмбозони гозрро бибин

آن دو همبازان گازر را ببین

Ҳаст дар зоҳири хилофӣ зону зин

هست در ظاهر خلافی زان و زین

Он яке карбосро дар об зад

آن یکی کرباس را در آب زد

Ваон дигар ҳамбоз хушкаш ме кунад

وان دگر همباز خشکش می‌کند

Боз ӯ он хушкро тар ме кунад

باز او آن خشک را تر می‌کند

Гўиёи зи астизаҳи зид бар май тунд

گوییا ز استیزه ضد بر می‌تند

Лек ин ду зиди астизаҳи намо

لیک این دو ضد استیزه‌نما

Як дил ва як кор бошад дар ризо

یک‌دل و یک‌کار باشد در رضا

Ҳар набӣ ва ҳар валеро мслкист

هر نبی و هر ولی را مسلکیست

Лек то ҳақ май барад ҷумла якеаст

لیک تا حق می‌برد جمله یکیست

Чунк ҷамъи мустамеъро хоби барад

چونک جمع مستمع را خواب برد

Сангҳои Асияро оби барад

سنگهای آسیا را آب برد

Рафтан ин об фавқ Асияст

رفتن این آب فوق آسیاست

Рафтанаш дар Асия баҳр шумост

رفتنش در آسیا بهر شماست

Чун шуморо ҳоҷат тоҳўн намонад

چون شما را حاجت طاحون نماند

Обро дар ҷӯии аслӣ боз ронад

آب را در جوی اصلی باز راند

Нотиқаи сӯии даҳони таълими рост

ناطقه سوی دهان تعلیم راست

Варна худ он нутқро ҷӯӣ ҷудост

ورنه خود آن نطق را جویی جداست

намеравад бебонг ва бе такрорҳо

می‌رود بی بانگ و بی تکرارها

Таҳтҳо алонҳор то гулзорҳо

تحتها الانهار تا گلزارها

эй худои ҷонро ту бинмо он мақом

ای خدا جان را تو بنما آن مقام

Кондрў беҳарф май раведи калом

کاندرو بی‌حرف می‌روید کلام

То ки созад ҷони пок аз сари қадам

تا که سازد جان پاک از سر قدم

Сӯии арсаи давр ва пенҳои адам

سوی عرصهٔ دور و پهنای عدم

Арсае бас бо кушод ва бо фазо

عرصه‌ای بس با گشاد و با فضا

Венаи хаёл ва ҳаст ёбад зу наво

وین خیال و هست یابد زو نوا

Танг тар омад хаёлот аз адам

تنگ‌تر آمد خیالات از عدم

Зон сабаб бошад хаёли асбоби ғам

زان سبب باشد خیال اسباب غم

Боз ҳастӣ тангтар буд аз хаёл

باز هستی تنگ‌تر بود از خیال

Зон шавад дар ваии қамар ҳамчун ҳилол

زان شود در وی قمر همچون هلال

Боз ҳастӣ ҷаҳони ҳису ранг

باز هستی جهان حس و رنگ

Танг тар омад ки зиндонӣаст танг

تنگ‌تر آمد که زندانیست تنگ

Иллати тнгисти таркибу адад

علت تنگیست ترکیب و عدد

Ҷониби таркиб ҳисҳо ме кашад

جانب ترکیب حسها می‌کشد

Зон сӯии ҳиси олами тавҳиди дон

زان سوی حس عالم توحید دان

Гар яке хоҳӣ бидон ҷониб барон

گر یکی خواهی بدان جانب بران

Амр кун як феъл буд ва навену коф

امرِ کن یک فعل بود و نون و کاف

Дар сухан афтоду маънӣ буд соф

در سخن افتاد و معنی بود صاف

Ин сухан поён надорад бози гирд

این سخن پایان ندارد باز گرد

То чаҳ шуд аҳволи гурги андари набард

تا چه شد احوال گرگ اندر نبرد