Омад аз офоқи ёри меҳрбон
آمد از آفاق یار مهربان
Юсуфи садиқро шуд миҳмон
یوسف صدیق را شد میهمان
Кошно буданд вақти кӯдакӣ
کاشنا بودند وقت کودکی
Бар всодаҳи ошнои муттакӣ
بر وسادهٔ آشنایی متکی
Ёд додаш ҷаври ихвону ҳасад
یاد دادش جور اخوان و حسد
Гуфт кони занҷир буд ва мо асад
گفت کان زنجیر بود و ما اسد
Ор набӯд шерро аз силсила
عار نبود شیر را از سلسله
Нест моро аз қазои ҳақи гила
نیست ما را از قضای حق گله
Шерро бар гардан ар занҷир буд
شیر را بر گردن ار زنجیر بود
Бар ҳамаи знҷирсозони мейр буд
بر همه زنجیرسازان میر بود
Гуфт чун будӣ зи зиндону зи чоҳ
گفت چون بودی ز زندان و ز چاه
Гуфт ҳамчун дар муҳоқу кости моҳ
گفت همچون در محاق و کاست ماه
Дар муҳоқ ар моҳ нав гардад дўто
در محاق ار ماه نو گردد دوتا
Не дар охир бадар гардад бар само
نی در آخر بدر گردد بر سما؟
Гарчи дурдона ба ҳован кӯфтанд
گرچه دردانه به هاون کوفتند
Нури чашм ва дил шуд ва бинад баланд
نور چشم و دل شد و بیند بلند
Гандумиро зер хок андохтанд
گندمی را زیر خاک انداختند
Пас зи хокаши хӯшаҳо бар сохтанд
پس ز خاکش خوشهها بر ساختند
Бори дигари кўФтндши зи Асия
بار دیگر کوفتندش ز آسیا
Қиматаши афзуд ва нон шуд ҷони Фзо
قیمتش افزود و نان شد جانفزا
Бози нонро зер дандон кӯфтанд
باز نان را زیر دندان کوفتند
Гашти ақлу ҷону фаҳми ҳӯшманд
گشت عقل و جان و فهم هوشمند
Бози он ҷон чунк маҳви ишқи гашт
باز آن جان چونک محو عشق گشت
Иъҷб алзроъ омад баъди кишт
یَعجب الزُّراع آمد بعد کشت
Ин сухан поён надорад бози гирд
این سخن پایان ندارد باز گرد
То ки бо Юсуф чаҳ гуфт он неки мард
تا که با یوسف چه گفت آن نیکمرد
Баъди қисса гуфтанаш гуфт эй фалон
بعد قصه گفتنش گفت ای فلان
Ҳин чаҳ оварадӣ ту моро армағон
هین چه آوردی تو ما را ارمغان
Бар дар ёрони тиҳии даст омадан
بر در یاران تهیدست آمدن
Ҳаст бе гандуми сӯии тоҳўн шудан
هست بیگندم سوی طاحون شدن
Ҳақи таъолии халқро гуяд бҳшр
حق تعالی خلق را گوید بحشر
Армағони кӯ аз барои рӯзи нашр
ارمغان کو از برای روز نشر
Ҷӣтмўноу Фродӣ бе наво
جِئتمونا و فُرادی بی نوا
Ҳам бидон сон ки хлқнокми кзо
هم بدان سان که خلقناکم کذا
Ҳин чаҳ овардеди дасти овез ро
هین چه آوردید دستآویز را
Армағонии рӯзи растохез ро
ارمغانی روز رستاخیز را
ё умед бозгаштанатон набӯд
یا امید بازگشتنتان نبود
Ваъдаи имрӯз ботилатон намӯд
وعدهٔ امروز باطلتان نمود
Мункирии меҳмоняшро аз харӣ
منکری مهمانیش را از خری
Пас зи матбахи хоку хокистари барӣ
پس ز مطبخ خاک و خاکستر بری
Вар нае мункири чунин дасти тиҳӣ
ور نهای منکر چنین دست تهی
Дар дар он дӯст чун по ме наҳй
در در آن دوست چون پا مینهی
Андакӣ сарфа бикун аз хобу хур
اندکی صرفه بکن از خواب و خور
Армағони баҳри мулоқоташи бабр
ارمغان بهر ملاقاتش ببر
Шӯи қалили алнўми ммои иҳҷъўн
شو قلیل النوم مما یهجعون
Бош дар асҳор аз истғФрўн
باش در اسحار از یستغفرون
Андакӣ ҷунбиш бикун ҳамчун ҷанин
اندکی جنبش بکن همچون جنین
То ббхшндти ҳавоси нўрбин
تا ببخشندت حواس نوربین
Вази ҷаҳон чун раҳми берун рӯй
وز جهانِ چون رحِم، بیرون روی
Аз замин дар арсаи восеъи шӯй
از زمین در عرصهٔ واسع شوی
Онки арзи аллоҳ восеъ гуфта анд
آنک ارض الله واسع گفتهاند
Арсае дони анбиёро баси баланд
عرصهای دان انبیا را بس بلند
Дил нагардад танг зон арсаи фарох
دل نگردد تنگ زان عرصهٔ فراخ
Нахлтар онҷо нагардад хушки шох
نخلِ تر آنجا نگردد خشک شاخ
Ҳомилии ту мар ҳаввостро кунун
حاملی تو مر حواست را کنون
Кунаду монда май шӯйу сарнигӯн
کند و مانده میشوی و سرنگون
Чунк мҳмўлӣ на ҳомили вақти хоб
چونک محمولی نه حامل وقت خواب
Мондагӣ рафт ва шудӣ беранҷу тоб
ماندگی رفت و شدی بی رنج و تاب
Чошнӣии дони ту ҳоли хоб ро
چاشنیی دان تو حال خواب را
Пеши мҳмўлии ҳоли авлиё
پیش محمولی حال اولیا
Авлиё асҳоб Каҳфанд эй ънўд
اولیا اصحاب کهفند ای عنود
Дар қиём ва дар тақаллуби ҳам рқўд
در قیام و در تقلب هم رقود
намекашадашон бетакаллуф дар фаъол
میکشدشان بی تکلف در فعال
Бе хабари зоти алимини зоти алшмол
بیخبر ذاتَ الیَمین ذاتَ الشِّمال
Чист он зоти алимин ? феъли ҳасан
چیست آن ذات الیَمین؟ فعلِ حَسَن
Чист он зоти алшмол ? ишғоли тан
چیست آن ذات الشِّمال؟ اَشغالِ تَن
намеравад ин ҳар ду кор аз анбиё
میرود این هر دو کار از انبیا
Бе хабари зин ҳар ду эшон чун садо
بیخبر زین هر دو ایشان چون صدا
Гар садоят бишинаванд хайру шар
گر صدایت بشنواند خیر و شر
Зот ки бошад з ҳар ду бе хабар
ذات کُه باشد ز هر دو بیخبر