Чинён гуфтанд мо наққош тар
چینیان گفتند ما نقاشتر
Рӯмён гуфтанд моро кару фар
رومیان گفتند ما را کر و فر
Гуфт султон имтиҳон хоҳам дарин
گفت سلطان امتحان خواهم درین
Каз шумоҳо кист дар даъвӣ гузин
کز شماها کیست در دعوی گزین
Аҳли чину рӯм чун ҳозир шуданд
اهل چین و روم چون حاضر شدند
Рӯмён дар илми воқиф тар баданд
رومیان در علم واقفتر بدند
Чинён гуфтанд як хона ба мо
چینیان گفتند یک خانه به ما
Хос бисипоред ва як он шумо
خاص بسپارید و یک آن شما
Буд ду хонаи муқобил дар бадар
بود دو خانه مقابل در بدر
Зон яке чинии ситади рӯмӣ дигар
زان یکی چینی ستد رومی دگر
Чинёни сад ранг аз шаҳ хостанд
چینیان صد رنگ از شه خواستند
Пас хазина боз кард он арҷманд
پس خزینه باز کرد آن ارجمند
Ҳар сабоҳӣ аз хазинаи рангҳо
هر صباحی از خزینه رنگها
Чинёнро ротбаҳ буд аз ато
چینیان را راتبه بود از عطا
Рӯмён гуфтанд на нақш ва на ранг
رومیان گفتند نه نقش و نه رنگ
Дар хур ояд корро ҷузи дафъи занг
در خور آید کار را جز دفع زنگ
Дар фурӯи бастанд ва сайқал ме заданд
در فرو بستند و صیقل میزدند
Ҳамчуи гардуни сода ва софӣ шуданд
همچو گردون ساده و صافی شدند
Аз ду сад рангӣ ба берангӣ раҳеаст
از دو صد رنگی به بیرنگی رهیست
Ранг чун абраст ва бе рангии мҳист
رنگ چون ابرست و بیرنگی مهیست
Ҳарчӣ андари абри зўи бинӣу тоб
هرچه اندر ابر ضو بینی و تاب
Он зи ахтари дону моҳу офтоб
آن ز اختر دان و ماه و آفتاب
Чинён чун аз амал фориғ шуданд
چینیان چون از عمل فارغ شدند
Аз паии шодӣ дуҳулҳо ме заданд
از پی شادی دهلها میزدند
Шаҳ дар омад дид онҷои нақшҳо
شه در آمد دید آنجا نقشها
Май рабӯди он ақлроу фаҳм ро
میربود آن عقل را و فهم را
Баъд аз он омад ба сӯии рӯмён
بعد از آن آمد به سوی رومیان
Пардаро боло кашиданд аз миён
پرده را بالا کشیدند از میان
Акси он тасвир ва он кирдорҳо
عکس آن تصویر و آن کردارها
Зад барин софӣ шуда деворҳо
زد برین صافی شده دیوارها
Ҳар чаҳ онҷо дид ӣнҷо ба намӯд
هر چه آنجا دید اینجا به نمود
Дидаро аз дидаи хона май рабӯд
دیده را از دیدهخانه میربود
Рӯмён он суфиёнанд эй падар
رومیان آن صوفیانند ای پدر
Бе зи такрору китоб ва бе ҳунар
بی ز تکرار و کتاب و بی هنر
Лек сайқал кардаанд он сина ҳо
لیک صیقل کردهاند آن سینهها
Пок аз озу ҳирсу бухлу кӣна ҳо
پاک از آز و حرص و بخل و کینهها
Он сафои оина васф диласт
آن صفای آینه وصف دلست
Сӯрат бемунтаҳоро қобиласт
صورت بی منتها را قابلست
Сӯрат бесӯрат бе ҳади ғайб
صورت بیصورت بی حد غیب
зи оина дил тофт бар Мӯсои зи ҷайб
ز آینهٔ دل تافت بر موسی ز جیب
Гарчи он сӯрат нагунҷад дар фалак
گرچه آن صورت نگنجد در فلک
На бършу фаршу дарёу смк
نه بعرش و فرش و دریا و سمک
Зонк маҳдӯдаст ва маъдӯдаст он
زانک محدودست و معدودست آن
Оинаи дилро набошад ҳад бидон
آینهٔ دل را نباشد حد بدان
Ақли ӣнҷо сокит омад ё мзл
عقل اینجا ساکت آمد یا مضل
Зонк дил ё ӯст ё худ ӯст дил
زانک دل یا اوست یا خود اوست دل
Акс ҳар нақшӣ нтобад то абад
عکس هر نقشی نتابد تا ابد
Ҷузи зи дили ҳам бо адади ҳам бе адад
جز ز دل هم با عدد هم بی عدد
То абад ҳар нақш нав коед бирав
تا ابد هر نقش نو کاید برو
Май намояд бе ҳиҷобии андрў
مینماید بی حجابی اندرو
Аҳли сайқал рустаанд аз буиу ранг
اهل صیقل رستهاند از بوی و رنگ
Ҳар дамии бенанди хӯбӣ бе диранг
هر دمی بینند خوبی بی درنگ
Нақшу қишри илмро бгзоштнд
نقش و قشر علم را بگذاشتند
Рояти айн алиқин афроштанд
رایت عین الیقین افراشتند
Рафт фикр ва равшаноӣ ёфтанд
رفت فکر و روشنایی یافتند
Наҳуру баҳр ошноӣ ёфтанд
نحر و بحر آشنایی یافتند
Марги кини ҷумлаи азу дар ваҳшатанд
مرگ کین جمله ازو در وحشتند
намекунанд ин қавм бар вай риш ханд
میکنند این قوم بر وی ریشخند
Каси наёбад бар дили эшон зафар
کس نیابد بر دل ایشان ظفر
Бар садаф ояд зарар на бар гуҳар
بر صدف آید ضرر نه بر گهر
Гарчи наҳву фиқҳро бгзоштнд
گرچه نحو و فقه را بگذاشتند
Лек маҳви фақрро бар доштанд
لیک محو فقر را بر داشتند
То нуқӯши ҳашт ҷинат тофтаст
تا نقوش هشت جنت تافتست
Лавҳи дилашонро пазиро ёфтаст
لوح دلشان را پذیرا یافتست
Бартаранд аз аршу курсӣу хало
برترند از عرش و کرسی و خلا
Сокинони мақъади сидқи худо
ساکنان مقعد صدق خدا