Дил бадв доданд тарсоёни тамом

دل بدو دادند ترسایان تمام

Худ чаҳ бошад қӯти тақлиди ом

خود چه باشد قوّت تقلیدِ عام

Дар даруни сина меҳраш коштанд

در درون سینه مِهرش کاشتند

Нойиб ъисиш ме пиндоштанд

نایبِ عیسیش می‌پنداشتند

ӯ ба сари даҷоли як чашми лъин

او به سِر دجّال یک چشم لعین

эй худои фарёди раси нъми алмъин

ای خدا فریاد رَس نِعْمَ المُعین

Сад ҳазорон дому донаи сет эй худо

صد هزاران دام و دانه‌ست ای خدا

Мо чу мурғони ҳарис бе наво

ما چو مرغانِ حریص بی‌نوا

Дам бидам мо баста дом навем

دم به دم ما بستهٔ دام نویم

Ҳар якегар боз ва симурғӣ шавем

هر یکی گر باز و سیمرغی شویم

Май раҳоне ҳар дамии мороу боз

می‌رهانی هر دمی ما را و باز

Сӯй домӣ мерӯем эй бе ниёз

سوی دامی می‌رویم ای بی‌نیاز

Мо дарин анбор гандум ме кунем

ما درین انبار گندم می‌کنیم

Гандуми ҷамъи омада гум ме кунем

گندم جمع آمده گُم می‌کنیم

наменаяндешем охири мо бҳўш

می‌نیندیشیم آخر ما به هوش

Кини халал дар гандумаст аз макри мӯш

کاین خلل در گندم است از مکر موش

Мӯш то анбори мо ҳуфра задаст

موش تا انبارِ ما حفره زده است

Ва аз фанаши анбори мо вайрон шудаст

وز فَنَش انبار ما ویران شده است

Аввал эй ҷони дафъи шар мӯш кун

اوّل ای جان دفع شَرِّ موش کن

Вонгҳон дар ҷамъи гандум ҷӯш кун

وانگهان در جمع گندم، جوش کن

Бишинав аз ахбори он садри алсдўр

بشنو از اخبار آن صدر الصّدور

Лои слўаҳи теми алои болҳзўр

«لا صَلوةَ تَمَّ اِلّا بِالحُضور»

Гар на мӯшии дузд дар анбори мост

گر نه موشی دزد، در انبار ماست

Гандуми аъмоли чл сола куҷост

گندم اعمالِ چل ساله کجاست؟

Резаи резаи сидқ ҳар рӯза чаро

ریزه‌ریزه صدقِ هر روزه چِرا

Ҷамъ меноед дарин анбори мо

جمع می‌ناید درین انبار ما؟

Баси ситораи оташ аз оҳан ҷаҳид

بس ستارهٔ آتش از آهن جهید

Ваон дили сўзидаҳи пзрФт ва кашид

وان دل سوزیده پذرفت و کشید

Лек дар зулмати яке дуздии ниҳон

لیک در ظلمت یکی دزدی نهان

Май наад ангушт бар асторгон

می‌نهد انگشت بر استارگان

намекашад асторгонро як ба як

می‌کُشد استارگان را یک به یک

То ки нФрўзди чароғӣ аз фалак

تا که نفروزد چراغی از فلک

Гар ҳазорон дом бошад дар қадам

گر هزاران دام باشد در قَدم

Чун ту бо мое набошад ҳеҷ ғам

چون تو با مایی نباشد هیچ غم

Чун ъаноётат буд бо мо муқӣм

چون عنایاتت بود با ما مقیم

Кӣ буд бимӣ аз он дузди лӣим

کی بود بیمی از آن دزد لئیم؟!

Ҳар шабӣ аз доми тани арвоҳ ро

هر شبی از دام تن ارواح را

намераҳоне мекунӣ алвоҳ ро

می‌رهانی می‌کَنی الواح را

намераҳанд арвоҳ ҳар шаби зини қафас

می‌رهند ارواح هر شب زین قفس

Фориғон на ҳокиму маҳкӯми кас

فارغان نه حاکم و محکومِ کَس

Шаби зи зиндон бе хабари зиндониён

شب ز زندان بی‌خبر زندانیان

Шаби зи давлат бе хабари султонён

شب ز دولت بی‌خبر سُلطانیان

На ғаму андешаи суду зиён

نه غم و اندیشهٔ سود و زیان

На хаёли ин фалон ва он фалон

نه خیالِ این فلان و آن فلان

Ҳоли орифи ин буд бе хоби ҳам

حالِ عارف این بود بی‌خواب هَم

Гуфт эзади ҳам рқўди зини марам

گفت ایزد «هُمْ رُقودٌ» زین مَرَم

Хуфта аз аҳволи дунёи рӯзу шаб

خفته از احوال دنیا روز و شب

Чун қалам дар панҷаи тқлиби раб

چون قلم در پنجهٔ تقلیبِ رَب

Онк ӯ панҷа набинад дар рақам

آنکه او پنجه نبیند در رقم

Феъл пиндорад биҷунбаш аз қалам

فِعل پندارد به جنبش از قلم

Шамае зини ҳоли ориф во намӯд

شمّه‌ای زین حالِ عارف وانمود

Ақлро ҳам хоби ҳиссӣ дар рабӯд

عقل را هم خوابِ حِسّی در ربود

Рафта дар саҳроӣ бе чун ҷонишон

رَفته در صحرای بی‌چون جانشان

Рӯҳашони осӯдау абадонишон

روحشان آسوده و ابدانشان

Вази сафирии бози доми андари кашӣ

وز صفیری باز دام اندر کشی

Ҷумларо дар дод ва дар довари кашӣ

جمله را در داد و در داوَر کشی

Чунк нури субҳдами сар бар занад

چونکه نور صبحدم سَر بر زند

Каркаси заррини гардун пар занад

کرکس زرّین گردون پر زند

Фолқи алосбоҳи исрофили вор

فالق الاِصباح اسرافیل‌وار

Ҷумларо дар сӯрати орад зон диёр

جمله را در صورت آرد زان دیار

Рӯҳҳои мунбаситро тан кунад

روح‌های منبسط را تن کند

Ҳар таниро боз обистан кунад

هر تنی را باز آبستن کند

Аспи ҷонҳоро кунад ории зи зин

اسپِ جان‌ها را کُند عاری ز زین

Сари алнўм ах аламутаст ин

سِرّ «اَلنَوْمُ اخُ المَوت»است این

Лек баҳри онк рӯз оянд боз

لیک بهر آنکه روز آیند باز

Бар наад бар поишони банди дароз

بر نهد بر پایشان بندِ دراز

То ки рӯзаши вокшд зон марғзор

تا که روزش واکشد زان مَرغزار

Вази чарогоҳи орадаш дар зери бор

وز چراگاه آردش در زیرِ بار

Кош чун асҳоби Каҳфи ин рӯҳ ро

کاش چون اصحاب کهف این روح را

Ҳифз кардӣ ё чу киштии Нӯҳ ро

حفظ کردی یا چو کشتی نوح را

То азин тӯфони бедорӣу ҳуш

تا ازین توفانِ بیداری و هوش

Вои рҳидии ин замиру чашму гӯш

وا رهیدی این ضمیر و چشم و گوش

эй басии асҳоби Каҳфи андари ҷаҳон

ای بسی اصحابِ کهف اندر جهان

Паҳлавии ту пеш ту ҳаст ин замон

پهلوی تو پیش تو هست این زمان

Ёр бо ӯ ғор бо ӯ дар сурӯд

یار با او غار با او در سُرود

Меҳр бар чашмаст ва бар гӯшт чаҳ суд

مُهر بر چشم است و بر گوشت، چه سود؟